Ulica do 1928 r. nosiła nazwę ul. Karczewskiej, potem Józefa Piłsudskiego, a po II wojnie światowej do 1990 r. – Karola Świerczewskiego. Biegła ona od Placu Jana Kilińskiego za tory kolejowe, aż do granic miasta. Ze względu na bliskość dworca, a także wiodący tędy trakt do Karczewa była ważną arterią. Mieściły się przy niej znaczące mińskie instytucje czy zakłady, m.in.: Spółdzielnia Spożywców Społem, fabryka Rudzkiego, młyn parowy, fabryka octu, kina „Apollo” i „Strażak”, synagoga, koszary, szkoła handlowa, drukarnia Lissowskiego czy Resursa Obywatelska. Część domów należała do ludności żydowskiej, w XIX w. mieścił się tu zarząd gminy wyznaniowej, wspomniana synagoga i dom modlitwy. Obecnie przy ulicy są liczne lokale gastronomiczne. W miejscu skrzyżowania z ulicą I. Daszyńskiego – budynek dawnej Resursy, a poniżej skrzyżowania z ul. B. Limanowskiego można zobaczyć XIX/XX-wieczne wille, przykłady architektury drewnianej