Basen w Pyrzycach został wybudowany około 1937 r., przez Niemców, z myślą o letnim wypoczynku mieszkańców Pyrzyc. Wielu pyrzyczan pamięta, jak w okresie PRL-u obiekt wyremontowano i cieszył on mieszkańców miasta.

Obiekt przy ul. Basenowej był obiektem otwartym, korzystano z niego tylko w okresie letnim. Basen wybudowany przed wojną posiadał 100 metrów długości i 32 metry szerokości, więc był zaliczany rozmiarami do basenów olimpijskich. Mury zostały zbudowane z 450 tysięcy cegieł, 400 worków cementu i 500 metrów sześciennych żwiru. Basen ten mieścił 7200 metrów sześciennych wody. Wokół basenu kąpielowego miał powstać zespół pawilonów z cukiernią, szatniami, kabinami wypoczynkowymi i klubem dla panów. Prace rozpoczęto w 1936 roku.



Obiekt przetrwał II Wojnę Światową w bardzo dobrym stanie. 1955 roku postanowiono go odrestaurować i przywrócić do życia (wówczas już dno basenu porastały już okazałe drzewa - samosiejki). Oczyszczenie, remont i przebudowa prowadzone w czynach społecznych, trwały kilka miesięcy i 26 czerwca 1955 roku obiekt został oddany do użytku. Nie przypominał jednak pierwotnego. W wyniku przebudowy podzielono go na dwa baseny (płytki i głęboki), każdy o długości 50 metrów, zwężone do 25 metrów szerokości. Żywot basenu okazał się jednak krótki. Zamknięto go już w 1964 roku z powodu poważnych uszkodzeń niecki. Rok później otwarto go ponownie, by po dwóch latach, decyzją inspekcji sanitarnej, znów został zamknięty i niszczeje do dziś.