Łódzka Rodzina Radiowa była stowarzyszeniem, które zostało założone w roku 1932 przez red. Jana Piotrowskiego oraz grono ludzi związanych z łódzką rozgłośnią Polskiego Radia w Łodzi. Celem stwarzyszenia była opieką nad ociemniałymi dziećmi. Jednym z przejawów działalności była zbiórka funduszy na stworzenie szkoły z internatem dla niewidomych dzieci. Tam dzieci mogłyby się uczyć np. zawodu koszykarskiego i zapoznawać się dokładnie z pisaniem i czytaniem metodą Bratlle. Z anteny radiowej płynęły nieustannie gorące apele do społeczeństwa m. in. o kupowanie wyrobów produkowanych przez niewidomych. Dzięki intensywnym działaniom inicjatorów zbiórki udało się zabrać odpowiednią kwotę, która pozwoliła na rozpoczęcie w 1936 r. budowy okazałego gmachu przy ul. Przyszkole 38. Obiekt przekazano do użytku podopiecznym Łódzkiej Rodziny Radiowej w 1938 r. Niestety zaraz w pierwszych dniach okupacji hitlerowcy wywieźli i stracili zamieszkałe w nim dzieci.

Po wyzwoleniu w 1945 r. Łódzka Rodzina Radiowa wznowiła działalność. W 1947 r. zmarł red. Jan Piotrowski i ŁRR wkrótce zakończyła swą działaność. Budynek przy ul. Przyszkole 38 przeszedł administracyjnie we władanie miasta, które ulokowało w nim dom dziecka.

Źródła: