Świątynia stojąca przy dzisiejszej ulicy Mickiewicza (przed wojną: Bärenweg) została wzniesiona w latach 1913 - 1916 w odpowiedzi na coraz wyraźniejszy wzrost liczby mieszkańców tej części miasta. Całkowity koszt tej inwestycji (cena wykupu placu oraz same prace budowlane) wyniósł 255 000 ówczesnych marek. Jej projektantem był profesor Technische Hochschule (dziś: Politechnika Gdańska), Herman Phlebs.
Budynek wzniesiono w stylu neobarokowym, co odbiegało od tendencji, jaką obserwujemy na przełomie XIX/XX wieku w protestanckim budownictwie sakralnym, świątynie wznoszono bowiem przede wszystkim w stylu neogotyckim. Budynek jest jednopoziomowy, z galerią, chórem i piwnicą, długi na 43, szeroki na 25, a wysoki na 20 metrów. Bryła kościoła, która zdominowała okoliczną, podówczas jeszcze rzadką zabudowę, stała się trzecim - obok wież Lutherkirche (dziś: kościół garnizonowy pw. św. Piotra i Pawła) i Herz-Jesu Kirche (Kościół Najświętszego Serca Jezusowego) - znakiem charakterystycznym krajobrazu Wrzeszcza.
...
Położenie kamienia węgielnego pod budowę świątyni odbyło się 4 czerwca 1913 roku; jej otwarcie i poświęcenie zaś miało miejsce 31 lipca 1916 roku, a uroczystość tę uświetniła swoją obecnością para książęca: następca niemieckiego tronu Wilhelm wraz z małżonką Cecylią.
Regularne msze święte zaczęto odprawiać w Christuskirche już w tydzień po poświęceniu, od 6 sierpnia 1916 roku. Przewodniczył im pierwszy duszpasterz nowo wybudowanej świątyni, Alfred Semrau (Semmrau).
...
Działania wojenne, prowadzone w Gdańsku w marcu 1945 roku szczęśliwie ominęły Christuskirche. Po opanowaniu Gdańska przez Armię Czerwoną, w świątyni urządzono przejściowy obóz dla jeńców niemieckich. Dość szybko, bo już 9 kwietnia świątynię wizytował polski zakonnik, jezuita Brunon Pawelczyk. Dwa dni później na stałe zamieszkał w kościele. Dzięki jego staraniom kościół przeszedł w ręce zakonu jezuitów i już 15 kwietnia 1945 roku nastąpiło oficjalne poświęcenie świątyni i jej otwarcie.

Kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli do dziś należy do zakonu jezuitów i jest główną świątynią parafii katolickiej św. Krzyża obejmującą swym zasięgiem większą część Dolnego Wrzeszcza (tzw. Duży Kościół, w odróżnieniu od kościoła pomocniczego św. Krzyża, zwanego Małym Kościołem).

Całość tu: