Jedyna polska nowoczesna bateria artylerii nadbrzeżnej wybudowana przed wojną. Budowę rozpoczęto w roku 1935. Uzbrojona była w 4 armaty kalibru 152,4 mm znanej firmy Bofors. Całość baterii stanowiły cztery schrony - działobitnie , magazyny amunicyjne oraz drewniane wieże kierowania ogniem a także prowizoryczny schron centrali artyleryjskiej. W czasie Kampanii Wrześniowej bateria brała aktywny udział wspierając obrońców Helu a także atakując okręty Kriegsmarine w tym pancernik "Schleswig - Holstein". Po zajęciu półwyspu przez Niemców bateria weszła w skład niemieckiego systemu obrony wybrzeża "Schlesien". W do dziś niewyjaśnionych okolicznościach po zakończeniu wojny zniszczeniu - eksplozji uległo stanowisko nr 1 nad samym brzegiem zatoki. W 1948 roku na bazie pozostałych działobitni stworzono 13. Baterię Artylerii Stałej. Bateria definitywnie została rozwiązana w roku 1977, zaś w jej miejsce stworzono 7. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej Marynarki Wojennej. Obecnie miejsce baterii stanowi część MOW i jest udostępnione turystom. Z 4 działobitni jedna jest w pełni odrestaurowana wraz z salką muzealną wewnątrz.
b/h/2011

Muzeum Obrony Wybrzeża - w Helu otwarte w roku 2006 eksponuje swoje wystawy w dwu ogromnych, wyremontowanych obiektach dawnej niemieckiej baterii artylerii nadbrzeżnej "Schleswig Holstein". Zainstalowane tu na krótko (przeniesione po oddaniu strzałów próbnych do Francji) trzy działa kalibru 406 mm (co odpowiada kalibrowi 16 cali), wykonane dla planowanych przed wybuchem wojny niemieckich pancerników typu "H".

Działa kalibru 406 mm są największymi na świecie działami, jaki kiedykolwiek były instalowane na stałych stanowiskach obrony wybrzeża. Działa tego kalibru były także stosowane m.in. na amerykańskich pancernikach typu Iowa. Istniały działa większych kalibrów, lecz były to działa japońskich pancerników, kolejowe, na podwoziach gąsienicowych lub doświadczalne.

We wnętrzach obiektów muzeum znajdują się stałe wystawy i eksponaty nawiązujące do historii militarnej Rejonu Umocnionego Hel.

Pierwszym z obiektów jest wielokondygnacyjna wieża kierowania ogniem, z punktem widokowym na szczycie. Drugim obiektem jest stanowisko ogniowe nr 2 (istniały w sumie trzy stanowiska ogniowe) pod armatę kalibru 406 mm Stanowisko ogniowe obejmuje podziemną infrastrukturę stanowiska ogniowego jak i zaplecze mieszkalno-techniczne pełniących tu służbę marynarzy.