Kamienica jest po zamku najcenniejszym zabytkiem świeckim Golubia i jedną z najstarszych zachowanych w województwie kamienic poza Toruniem i Chełmnem. Pierwotny gotycki dom powstał prawdopodobnie na przełomie XIV i XV w. W 1617 r. został gruntownie przebudowany w stylu manieryzmu. Przebudowany w XIX wieku i na początku XX w. przekształcono przyziemie, w którym pierwotnie mieścił się podcień.



Manierystyczna kamienica usytuowana jest szczytowo, ma dwa piętra, jest trzytraktowa, pierwotnie z podcieniem w przyziemiu. Fasada jest trójosiowa, zwieńczona manierystycznym szczytem. Jest on dwustrefowy, z esownicami, spływami, zwieńczony trójkątnym naczółkiem. Każda ze stref jest dzielona hermowymi pilastrami i flankowana postumentami, na których ustawiono obeliski. W dolnej strefie w osi środkowej znajduje się prostokątne okno, w bocznych osiach półkoliste nisze. Szczyt jest flankowany postumentami z piramidkami.

Szczyt zwieńczony był metalową chorągiewką w kształcie podkowy z literami C K i datą 1617. W wyniku wichury w 2007 r. sygnaturka uległa uszkodzeniu i jej pozostałości przechowywane są przez właściciela budynku.



Na parterze, w trakcie frontowym zachowało się sklepienie krzyżowo-żebrowe dawnego podcienia.