Pawilon VII Szpitala Śląskiego projektu inż. Karola Tchórzewskiego mieścił pierwotnie oddział chorób płucnych, zajmujący się głównie terapią gruźlicy. Budowla jest symetryczna, po każdej stronie mieści skrzydła z balkonami do werandowania pacjentów (przed epoką antybiotyków stosowano głównie helioterapię), a całość nakrywa płaski dach (pierwotnie mieścił się tu taras do kąpieli słonecznych). Wewnątrz umieszczono pracownię RTG i lamp kwarcowych, a większość prac budowlanych wykonała firma Józefa Raszki. Po II wojnie światowej przeniesiono tutaj oddział psychiatryczny, który znajduje się w budynku do dziś.

za: Przemysław Czernek, "Modern. Szlakiem cieszyńskiej moderny", Cieszyn 2012, s.108-109

Otwarty w 1892 r. jako Powszechny Szpital Ewangelicki w Cieszynie. W 1903 r. przejęty przez śląskie władze krajowe w Opawie. Odtąd działa pod nazwą Szpital Śląski. Budowany systemem pawilonowym według projektu architekta Wilhelma Osterloffa.