Budowa kościoła sięga końca XIX wieku. Dzięki odkryciu i rozwojowi górnictwa węgla kamiennego rozwinęła się również mała wioska Dąbrowa. Wzrosła liczba wiernych, a tym samym potrzeba budowy kościoła. Dąbrowa należała do parafii Orłowskej, a wierni z Dąbrowej musieli udać się do kościoła w Orłowej, który był daleko i nie miał wystarczającej pojemności dla zwiększonej liczby wiernych z okolicznych wiosek.
Prośba gminy Dąbrowa o budowę własnego kościoła została zatwierdzona przez biskupa wrocławskiego 7 czerwca 1892 r.. Budynek zaprojektował architekt i budowniczy Freidrich Fulda z Cieszyna. Prace rozpoczęły się od poświęcenia kamienia węgielnego 30 września 1894 r. I zostały z grubsza zakończone w 1896 r. Do podparcia kościoła zastosowano żelazne kolumny i trawersy. Prace wykończeniowe, takie jak tynkowanie wnętrza kościoła, zakończono w 1898 roku. Łączna kwota wzrosła do 90 000 złotych. 15 października 1898 r. W święto św. Hedviky był kościołem uroczyście konsekrowanym. Na prośbę parafian Doubrava stał się kościołem parafialnym, a wieś Doubrava samodzielną parafią.
Kościół jednonawowy, orientowany w stylu neoromańskim, zwieńczony prezbiterium z dwiema bocznymi cylindrycznymi wieżami nad zakrystiami. Dach jest siodłowy. Zakrystie znajdują się po bokach ołtarza głównego z wejściem od strony prezbiterium. Nad nimi są dwa małe oratoria. Obie boczne elewacje nawy przełamane pięcioma osiami okien obramowanymi pilastrami z oknami zakończonymi wysokim łukiem i bocznym wejściem. Portal wejścia bocznego prostokątny z niskim trójkątnym frontonem. Boczne wejście od strony południowej jest zamurowane.
Od strony zachodniej do elewacji nawy przylega wieża główna o rzucie kwadratu. Na wysokości dachu nawy wieża zmienia się w ośmioboczny graniastosłup (posiada główny podzielony gzyms i parapet), zakończony profilowanym gzymsem koronnym. Wysoki, smukły dach w kształcie igieł ma cztery lukarny z oknami wołowymi. Cypel zakończony jest kulistym makiem i krzyżem. Na styku pryzmatów znajdują się cztery tarcze zakończone trójkątnymi naczółkami, w okrągłych otworach tarcz umieszczono od 1901 roku zegary wieżowe. Oryginalna ośmioboczna wieża miała wysokie okna przedzielone poprzeczką z ozdobnymi żaluzjami. Dziś nad szczytami zegara są tylko cztery okna bez żaluzji, części nad poprzeczkami są zamurowane (blendy). Brzegi tej części ozdobiono pilastrami. Podczas ostatnich napraw pilastry zostały zdjęte z głów.
Główne wejście do kościoła przełamuje wieża. Portal ozdobiono pilastrami o prostej główce. Podczas naprawy głowice zostały usunięte.
W lewym narożniku wieży głównej i elewacji znajduje się klatka schodowa do dużego oratorium (chóru) w narożnej trójkątnej dobudówce z pierwotnie narożnym dachem cebulastym, obecnie dach zmieniono na dwuspadowy.
Źródło