Według tradycji  obecny  kościół  ma   być trzecim kościołem na tym miejscu. Co się siało z pierwszym kościołem, nie wiemy.  Można jedynie przypuszczać, że spalił się, tak samo jak spalił się drugi drewniany kościół w 1822 roku.

Drewniany kościół parafjalny w Starych Siołkowicach, w dniu 12 czerwca 1822 r. przez pożar zniszczony a w latach 1823 – 1828 z cegły nowowybudowany, z powodu rozrostu parafji już nie odpowiadał wymogom kościelnym.

Dlatego zarząd kościelny uchwalił dnia 8 czerwca 1928 roku by zwrócono się do Pruskiego Urzędu Budowlanego w Opolu, aby ten wkrótce zechciał poczynić konieczne kroki celem rozpoczęcia poczynań dotyczących sposobu i objętości prac potrzebnych do odnowienia i rozbudowy kościoła.

Na posiedzeniu Zarządu kościelnego w dniu 28 maja 1933 r. został uchwalony plan rozbudowy według planów architekta Teodora Ehla z Bytomia na Górnym Śląsku. Zaś na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 1933 r. wykonanie tej budowy zostało powierzone tutejszemu budowniczemu Piotrowi Mehlowi. Podmistrzem ciesielskim jest Józef Kachel, zaś podmistrzem murarskim jest Józef Psykała, obydwaj ze Starych Siołkowic.