W Perespie już przed r. 1674 istniała parafia i drewniany kościół unicki. Budowę kolejnego, ale już murowanego kościoła, rozpoczęto w r. 1807 z fundacji Rafała Horodyńskiego. Nowa świątynia została ukończona ok. r. 1827. Po kasacie unii zamieniono go na cerkiew prawosławną. Po pożarze w r. 1877 był remontowany, po I wojnie światowej oddany katolikom. Został poświęcony pw. św. Michała Archanioła. Parafię rzymskokatolicką erygowano w Perespie w r. 1919 na mocy dekretu bpa lubelskiego Mariana Fulmana. Powstała ona z podziału parafii Tyszowce. Do II wojny światowej na tym terenie zamieszkiwali w dość dużej liczbie prawosławni. W skład parafii wchodzi m.in. miejscowość Czermno, gdzie w średniowieczu był ośrodek grodowo-miejski księstwa włodzimiersko-wołyńskiego (Czerwień). Znaczenie stracił on na przełomie w. XIII i XIV. W r. 1975, po erekcji parafii Honiatycze, przyłączono do niej Honiatyczki, należące dotychczas do Perespy.

Dawna cerkiew greckokatolicka, pw. Michała Archanioła, po r. 1863 zamknięta, a w 1875 r. zamieniona na cerkiew prawosławną. Odnawiana w r. 1878. Od r. 1919 kościół rzymskokatolicki. Kościół zdewastowany w latach: 1939-44 i zamieniony na cerkiew prawosławną. Ponownie rekoncyliowany w r. 1944.

Klasycystyczny. Orientowany. Murowany z cegły, otynkowany. Trójdzielny: prezbiterium i babiniec z niewyodrębnionym przedsionkiem czworoboczne, równej szerokości, między nimi nieco szersza kwadratowa nawa; przy prezbiterium od północy zakrystia. Wewnątrz naroża nawy ścięte, ściany ożywione arkadami; w bocznych otwory okienne; arkady otwarte do prezbiterium i babińca wsparte na parach pilastrów i wzmocnione parami gurtów. Nad nawą kopuła na wysokim ośmiobocznym tamburze, zwieńczona latarnią, w babińcu, prezbiterium i zakrystii sklepienie krzyżowe. Chór muzyczny wsparty na arkadzie, z nadwieszonym drewnianym parapetem. Zewnątrz wszystkie elewacje z toskańskimi pilastrami przy narożach, z wyjątkiem prezbiterium parzystymi, dźwigającymi obiegające wokół belkowanie. Fasada, boczne ściany nawy i wschodnia elewacja prezbiterium zwieńczone trójkątnymi ogzymsowanymi szczytami. Naroża tamburu również opilastrowane. Okna prostokątne zamknięte łukiem półkolistym, w opaskach z kluczami, od wschodu okulus. Dachy dwuspadowe, wraz z pulpitowym dachem zakrystii oraz ośmiopołaciową kopułą i hełmem latarni, zwieńczonej żelaznym kutym krzyżem, kryte blachą. Za