Jako współwłaściciel tego domu, mieszkający w nim od 30 lat, a znający od urodzenia, pozwolę sobie nieco skorygować opis :P
Ślady, widoczne na domu, są w istocie wojenne, ale nie pochodzą od kul, ale odłamków pocisku, najprawdopodobniej artyleryjskiego, który rozerwał się na środku ulicy Hajoty, mniej więcej vis-a-vis wejścia do domu nr 46. Od niego pochodzą dziury w ogrodzeniu i elewacji budynku. W ościeżnicy drzwi wejściowych nadal tkwi mały odłamek, natomiast inny, wielkości orzecha laskowego, wyjąłem z ramiaka trzeciego segmentu widocznego na zdjęciu okna na klatce schodowej podczas renowacji tegoż.
Co do elewacji - rzeczywiście czas, w który trzeba będzie "coś" z nią zrobić zbliża się nieuchronnie, ponieważ tynk w wielu miejscach jest odparzony. Jednak co to będzie, to zależy od wielu czynników. Z całą pewnością nikt tu nie popełni barbarzyństwa zastyropianowania elewacji. Tym bardziej, że 60-centymetrowe ściany w stopniu satysfakcjonującym trzymają ciepło zimą, a chłód latem.
Dodam jeszcze, że owo "na razie" na budynku obok trwa już co najmniej pół wieku :)
A, no i tynk, tak jak i cały dom, w momencie wykonania zdjęcia miał lat, z górą, 83.

do polskup: O, serdecznie dziękuję za precyzyjną informację (i koryguję opis). :)
60 centymetrów to rzeczywiście nie w kij dmuchał, choć - jak widzę - i tak nie wszystkim wystarcza. ;)