Komin fabryczny zbudowany w 1979 roku. Wysokość 250 metrów czyni z niego najwyższy murowany obiekt w Szczecinie.

Fabryka Włókien Sztucznych (niem. Vereinigte Glanzstoff Fabriken A.G.) zbudowano w 1903 roku na terenie majątku należącego do księcia Henkel von Donnersmark - początkowo jako niewielka fabryczkę. Od roku 1911 zakład w Żydowcach był rozbudowywany po tym jak wszedł do spółki pod nazwą Zjednoczone Fabryki Materiałów Błyszczących (w Wuppertal - Eberfeld). Równolegle z budową zakładu powstawały domy mieszkalne dla urzędników i robotników fabryki. W zakładzie początkowo wytwarzany był tlenek sodu, a pracowało tu kilkuset pracowników. Po uzyskaniu od angielskiego wynalazcy monopolu na produkcję wiskozy, rozwinięto produkcję włókien z acetatu, a w 1911r. spółka założyła tu wytwórnię celulozy. Uzyskano wtedy m.in. patenty na acetat z celulozy oraz produkcję błon światłoczułych. Od roku 1917 rozpoczęło produkcję lin z włókien sztucznych, przeznaczonych dla marynarki wojennej (dzięki Ministerstwu Wojny), a z odpadów produkowano wełnę drzewną. W latach 1920-1927 rozpoczęto produkcję sztucznego jedwabiu, a w późniejszym okresie rozpoczęto też produkcję bielizny jedwabnej z pyłów odpadowych, pończoch z tworzyw sztucznych, a w roku 1933 produkcję materiałów drukowanych. Liczba zatrudnionych robotników wahała się od 1500 do 1800 osób. W czasie II wojny światowej mieściły się tutaj dwa obozy pracy przymusowej. Na fabrykę i osiedle lotnictwo alianckie dokonało nalotów z: 3/4, 13/14 i 25/26 sierpnia 1944 roku. W dniu 30 marca 1945 roku osiedle zajęła 47 Armia 1 Frontu Białoruskiego.
Po odbudowie w 1947 roku zniszczeń wojennych, na miejscu dawnej Vereinigte Glanzstoff Fabriken A.G. powstała Państwowa Fabryka Sztucznego Jedwabiu. Zakład zatrudniał ok. 3 tys. pracowników. W późniejszym czasie, już jako Zakłady Chemiczne, fabryka produkowała różnego rodzaju włókna sztuczne oraz kasety magnetofonowe. 
Parę lat temu, zakłady chemiczne upadły, a dawne budynki fabryki stoją bezużyteczne. Należący do będącej w upadłości fabryki komin, jest najwyższą budowlą w Szczecinie - 250 metrów.
Wiskord Spółka Akcyjna (wcześniej Zakłady Chemiczne "Chemitex-Wiskord" w Szczecinie) – upadłe przedsiębiorstwo chemiczne z siedzibą w Szczecinie (dzielnica Żydowce), fabryka włókien sztucznych. Zakład produkował włókna wiskozowe (jedwab wiskozowy), włókna polipropylenowe oraz kasety magnetofonowe.
Po transformacji ustrojowej spółka zaczęła mieć problemy finansowe, w wyniku czego w roku 2000 nastąpiła upadłość „Wiskordu”.
Budowę fabryki w Żydowcach (wówczas Sydowsaue) rozpoczął w roku 1901 (1902) hrabia Guido Henckel von Donnersmarck, który po nabyciu praw patentowych na produkcję jedwabiu celulozowego metodą wiskozową rozpoczął produkcję na niewielką skalę. Powstała na terenach między rzeką Regalicą a istniejącą już wtedy linią kolejową Szczecin – Kostrzyn. W 1903 r. zakład zaczął swoją działalność. Produkowano głównie włókno wiskozowe służące następnie w dalszej obróbce do wytwarzania sztucznego jedwabiu. Przed I wojną światową fabryka zatrudniała około 1500 pracowników. W 1917 fabryka rozpoczęła produkcję włókien ciętych wiskozowych służących do produkcji woreczków na proch. Po 1933 roku liczba pracowników wynosiła około 600 osób. Przed II wojną światową szczeciński Wiskord nazywał się Vereinigte Glanzstoff Fabriken AG Wuppertal-Elberfeld-Sidofsauer lub Vereinigte Glanzstoff Fabriken AG Elberfeld Werk Sydowsaue[1]. W czasie II wojny światowej fabryka dość mocno ucierpiała za sprawą zniszczeń wojennych. Została także doszczętnie ograbiona z maszyn fabrycznych. Przypuszcza się także, że w czasie wojny pracowali tu przymusowi robotnicy m.in. z Polski. Fabryka pracowała do 1944.
W 1947 r. przy odbudowie Wiskordu pracowało 520 osób. Ponowne jej uruchomienie przez polską załogę miało miejsce 1 maja 1948 roku[2]. W roku 1950 wznowiono ponownie produkcję jedwabiu sztucznego. Obecnie zakład jest zamknięty.
Taśma magnetofowa w kasecie produkowana przez Wiskord
Kalendarium

1946 - Fabryka jako mienie poniemieckie, stała się własnością Skarbu Państwa i otrzymała nazwę Państwowa Fabryka Sztucznego Jedwabiu nr 1 w Żydowcach lub Państwowa Fabryka Sztucznego Jedwabiu nr 4 w Żydowinie
1948 - Ponowne uruchomienie fabryki; przed końcem roku zakłady zatrudniały 1000 osób[2]
1949 - Przedsiębiorstwo otrzymało nazwę Szczecińskie Zakłady Włókien Sztucznych Wiskord
1958 - Zaczęto produkować kord, włókno sztuczne grubsze od jedwabiu, używane do produkcji opon samochodowych
1973 - Przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na Zakłady Włókien Chemicznych Chemitex Wiskord
1974 - Zakłady zatrudniały ok. 2800 pracowników
1976 - Rozpoczęto produkcję kaset magnetofonowych C60 i C90
czerwiec 1994 - Przedsiębiorstwo państwowe Chemitex Wiskord zostało przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa
grudzień 1995 - Akcje spółki zostały wniesione do NFI, a wiodący pakiet otrzymał VII NFI im. Kazimierza Wielkiego[3]
15 maja 2000 zatrzymano produkcję a 31 lipca 2000 zwolniono pracowników - 750 osób, Wydział Gospodarczy Sądu Rejonowego w Szczecinie ogłosił upadłość zakładu[4].
prawobrzeze.eu, wikipedia.org (jakość za to: )