Kościół p.w. św. Bartłomieja z lat 1715 – 16. Zbudowany staraniem Grzegorza Schmeltera dziekana łasińskiego i szembruckiego, oraz miejscowego młynarza Mortęskiego. Remontowany w 1896 r. – dobudowa bocznej kruchty. Odnowiony w 1960 r. Remontowany w 1981 r. – wymiana dachówki na blachę cynkową. W latach 2001 – 02 wymieniono całą materię drewnianą poza dachem i stropem.



Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z zakrystią i składzikiem po bokach. Kruchta z boku nawy. Wieża od frontu trójkondygnacyjna, konstrukcji słupowo – ramowej. Zwieńczona stożkowym hełmem blaszanym z latarnią i chorągiewką z datą „1741”. Dzwon z 1711 r. z odlewni gdańskiej. Dach jednokalenicowy, kryty blachą. Wewnątrz pozorne stropy kolebkowe. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach i dziesięciu kolumnach z organami neoklasycystycznymi. Belka tęczowa z barokową Grupą Ukrzyżowania. Polichromia barokowa z 1 poł. XVIII w. W prezbiterium przedstawienie MB Niepokalanie Poczętej i Czterech Ewangelistów. W nawie patron Święty Bartłomiej, Anioł i czterech Świętych: Grzegorz, Wojciech, Roch i Sebastian. Tłem polichromi jest niebieskie niebo z gwiazdami. Ołtarz główny i ołtarze boczne barokowe z 1 poł. XVIII w. Ambona późnorenesansowa z 1 poł. XVII w. Chrzcielnica barokowa z XVII w. z rzeźbioną grupą Chrztu w Jordanie z XVIII w. Konfesjonał z 1751 r. Dwie ławy kolatorskie i ławki z XVIII w. Kropielnica granitowa z okresu średniowiecza. Dzwonnica drewniana zbudowana na planie kwadratu. Nie oszalowana, zwieńczona dachem czterospadowym z wieżyczką.

Źródlo