Hala Przemysłu Ciężkiego wybudowana została w 1928 r. na PeWuKę. Zaprojektował ją Roger Sławski. Nowatorskiej konstrukcji sklepienia, żelbetowy obiekt był bogato zdobiony elementami w stylu art déco oraz rzeźbami – personifikacjami przemysłu Jana Golińskiego.

W czasie ostatniej wojny hala uległa zniszczeniu. Odbudowano go w roku 1947 w znacznie zmienionej formie.



Obecnie na Międzynarodowych Targów Poznańskich hala nosi nazwę Pawilon 2. Jej powierzchnia ekspozycyjna wynosi na parterze 2 478 m2 a na piętrze 2 602 m2

Główną arterią komunikacyjną przebiegająca przez te obszary jest długa ulica Głogowska. Tędy dawnymi czasy biegła szosa na Głogów i Wrocław, z którymi Poznań utrzymywał ożywione stosunki handlowe. Przed usadowieniem się tutaj, w latach siedemdziesiątych zeszłego stulecia, urządzeń kolei wspomniana arteria wybiegała z Bramy Berlińskiej w lewo, Towarową i Składową, kierując się na południowy zachód. U schyłku zeszłego stulecia wzdłuż Głogowskiej, częściowo tylko zabudowanej, ciągnął się rów. Mniej więcej w okolicach ulicy Emilii Sczanieckiej kończyła się wówczas zabudowa zwarta, a dalej rozciągały się już tylko pola i łąki. Otwarta, rozległa przestrzeń pozwalała dostrzec z daleka w pobliżu dzisiejszej ulicy Chociszewskiego dwa wiatraki.