Na początku XX wieku, ewangelicy zaczęli czynić starania o wybudowanie okazałej świątyni. W 1908 roku został poświęcony nowy kościół ewangelicki w stylu późnego gotyku o strzelistej sylwetce. Strzelistość budowli nadają wysmukłe cztery narożne wieże i jedna umieszczona centralnie-wyższa-zegarowa. Budynek o pięknej fasadzie, wykonany został z czerwonej cegły. Po II wojnie światowej już jako kościół pod wezwaniem Świętego Leona Wielkiego i Stanisława Kostki, został przejęty przez parafię rzymskokatolicką.