 | Polska › woj. zachodniopomorskie › powiat wałecki › Strączno › Pozycja Pomorska - Odcinek "Na" Nakelsee (jezioro Nakielno) › Jednosektorowy schron bojowy z drużyną wypadową (Na.13) |
24 września 2022 , Ruina schronu bojowego (Na.13) - na tylnej ścianie zachował się wylot przewodu dymowego, który był połączony z głównym przewodem małym poziomym odcinkiem.
Dół rury nie był zaspawany co powodowało, że wrzucony granat nie mógł wpaść do wnętrza obiektu, tylko przelatywał na zewnątrz, eksplodował i raził napastników.
Wacław Grabkowski
+1 głosów:1  Dobre ! ;) 2022-10-14 10:22:22 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 7 dni |
 |
forty, schrony i bunkry
|
Schron Na.13 jest schronem bojowym średniej wielkości z pomieszczeniem dla drużyny piechoty, obiekt wybudowany w lekkiej kategorii odporności (C). Schron posiadał trzy pomieszczenia i był przeznaczony do prowadzenia ognia ukośnego. Małe pomieszczenie bojowe na planie kwadratu o boku 2 m znajdowało się w prawym narożniku schronu - w związku z tym pomieszczenie pogotowia jest większe i posiada dodatkowo wnękę. Jest to obiekt typowy, jednak rzadziej spotykany niż typ z dużym pomieszczeniem bojowym. Na odcinku Strączno wszystkie schrony, które posiadały dodatkowe pomieszczenie mieszkalne dla drużyny wypadowej walczącej w pobliskich okopach należały do tego typu.
Na uwagę zasługuje dobry stan zachowania tylnej części schronu - zwłaszcza ściana tylna i przedsionek z zachowanymi napisami eksploatacyjnymi oraz widoczną jeszcze oryginalną sygnaturę schronu - zarówno "czarną" jak i "czerwoną". Pomieszczenie bojowe zostało wysadzone wraz z częścią stropu nad pomieszczeniem pogotowia.
Jest to jeden z lepiej zachowanych schronów, mało zaśmieconych a jednocześnie łatwo dostępnych schronów w okolicach Strączna.
Odcinek Na. - Nakelsee (jezioro Nakielno)
Rozciąga się wzdłuż północno - zachodnich brzegów jezior Strączno i Nakielno oraz na dzielącym je przesmyku. To tereny leśne z jedną tylko drogą przecinającą linię obrony i prawie wszystkie schrony zbudowano jako lekkie, w odporności (C).
W 1935 roku w/g typowych projektów wzniesiono tu 8 schronów bojowych, w tym połowa otrzymała izby mieszkalne dla piechoty. Linia obrony ma 3 km długości i charakteryzuje się wyraźnymi lukami (skrajny lewoskrzydłowy schron ma nr 13).
W roku 1944 fortyfikacje należały do odcinka E/b, przy czym zachodnia granica odcinka pokrywa się z granicą odcinków E/a i E/b.
W ramach przygotowań do obrony przed Armią Czerwoną rozpoczęto budowę dwóch stanowisk typu Ringstand 58c - przy schronach Na.6 i Na.10 oraz wykopano okopy.
Na uwagę zasługują aż trzy rowy przeciwpancerne. Pierwszy od czoła przed linią starych fortyfikacji, drugi tuż za tą linią obrony jako pułapka ppanc. przy drodze u północnego krańca jeziora Nakielno oraz trzeci, wykopany 2 km za linią żelbetowych schronów bojowych jako pozycja obrony ppanc. zamykająca cały bezleśny korytarz na tyłach odcinka.
(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka)