Pozycja Pomorska pod Prusinowem Wałeckim obejmuje fragment umocnień o długości ok. 3 km, które kiedyś w całości znajdowały się na polach uprawnych rozciągających się od Lasu Rutwickiego do jeziora Nakielno. W przeciwieństwie do sytuacji obecnej był to teren całkowicie otwarty a zadrzewienia rozciągały się tylko wzdłuż brzegów jeziora Nakielno oraz wąskimi pasami wzdłuż dróg. Cały ten obszar stanowił dla przeciwnika otwarty korytarz terenowy sprzyjający rozwiniętemu atakowi, a nawet szarży kawaleryjskiej. Dlatego został silnie ufotyfikowany a obronę tworzyły dwa odcinki taktyczne: Preussendorf Ost i Preussendorf West, które operacyjnie stanowiły jedną całość. Głębokość przygotowanej tu obrony wynosiła 600-1000 m a schrony rozmieszczono w dwóch, a nawet w trzech liniach, co stanowi wyjątek na Pozycji Pomorskiej. Najsilniejsze ogniwo obrony stanowił punkt oporu położony na wzniesieniu Wronia Góra (Krähen-Berg), gdzie wybudowano aż 6 schronów, w tym obiekt z kopułą pancerną pozwalającą na prowadzenie ognia czołowego oraz schron z garażem armaty ppanc. (dzisiaj wzniesienie jest pokryte w całości gęstym lasem i kolczastymi zaroślami). Znaczenie okolic Prusinowa wałeckiego było na tyle duże, że fortyfikacje budowano i wzmacniano w kilku etapach, w latach 1932-1936. Wzniesione tu schrony otrzymały w większości średnią kategorię odporności B1, w wyjątkowych wypadkach była to odporność C. Zbudowano również schrony pozorne, co także podkreśla wagę przykładaną do tego fragmentu umocnień oraz wskazuje na spodziewane na tym obszarze długotrwałe walki z użyciem artylerii.

W trakcie podziału linii fortyfikacji na odcinki dywizyjno-pułkowe obydwa stare odcinki pod Prusinowem włączono do odcinka E/a, tworząc w ten sposób jego wschodnie skrzydło (wschodnia granica odcinka Pro.Ost pokrywa się z granicą odcinków E/a i E/b.

W roku 1944 przygotowano fortyfikacje do potrzeb nowego pola walki przygotowując sieć transzei i rowów łączących. Rozpoczęto również budowę stanowisk typu Ringstand, lecz wykonano tylko jeden wykop ulokowany przy schronie Pro.West 7. Natomiast ok. 2 km za linią schronów przygotowano osobną pozycję obrony przeciwpancernej i rów ppanc. przecinający cały korytarz terenowy na zapolu odcinków Na., Pro.Ost i Pro.West.

Wschodnia część linii umocnień w korytarzu terenowym pod Prusinowem Wałeckim to odcinek Preussendorf Ost o długości ok. 1,5 km. Zbudowano tu 13 schronów oraz jeden obiekt pozorny. Schronów bojowych jest 9, w tym 1 wyposażony był w kopułę pancerną a dwa w kazamaty pancerne. Wybudowano także 4 schrony bierne: schron dowodzenia, schron obserwacyjny i dwa schrony - garaże dla armat ppanc.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka)

Ten odcinek taktyczny stanowi fragment jednolitych operacyjnie umocnień przedstawionych w opisie odcinka Pro.Ost. Ma długość ok. 1,5 km i zbudowano tu 10 schronów oraz dwa obiekty pozorne. Wśród schronów bojowych wyróżnia się nietypowy schron z kazamatą pancerną i izbą mieszkalną dla drużyny piechoty oraz zespół dwóch schronów połączonych poterną. Schrony bierne to: stanowisko obserwacyjne oraz obiekt dowodzenia.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka)