Poewangelicki, obecnie rzymskokatolicki kościół filialny p.w. Wniebowzięcia NMP. Barokowy, wzniesiony w latach 1736-1741 przez wrocławskiego architekta Johanna Blasiusa Peintnera. Murowany, na planie czworoliścia przenikającego się z kwadratem, zwieńczony centralną, drewnianą wieżą, przechodzącą w ośmioboczną sygnaturkę z latarnią. We wnętrzu barokowy ołtarz z XVIII w. i trzy całopostaciowe płyty nagrobne z przełomu XVI i XVII w. Odrestaurowany w 1930 r.