Spichlerz z Domaszowic jest typem spichlerza ganeczkowego, znanego głównie z terenów północnych Śląska Opolskiego. Zbudowany w roku 1754, co potwierdza data wycięta na nadprożach drzwi wejściowych parteru. Budynek drewniany, piętrowy, ze ścianami o konstrukcji zrębowej, wzniesiony na rzucie prostokąta, z wejściami na parter i piętro umieszczonymi w ścianie frontowej wzdłużnej. Najciekawszym elementem architektonicznym jest galeryjka umieszczona na wysokości piętra wzdłuż ściany frontowej nad wejściem. Konstrukcję galeryjki wzbogacają ozdobne mieczowania, łączące słupy z płatwią. Dach dwuspadowy o konstrukcji krokwiowo-jętkowej z szerokim okapem przesuniętym nad galeryjką, kryty gontem. Szczyty odeskowane ukośnie w motyw jodełki. Piętro stanowiło właściwe składowisko płodów rolnych, zaś parter przeznaczano często na pomieszczenia dla drobnego inwentarza. Na parterze znajdują się trzy pomieszczenia, na piętrze dwa. W Domaszowicach pod południową częścią spichlerza znajdowała się duża piwnica ze sklepieniem, wykonana z cegły palonej.