Wytyczona przed rokiem 1930 ulica Długosza według planów miała początkowo biec od Karolkowej, przez teren Cmentarza ewangelicko-reformowanego, do czego szczęśliwie nie doszło. Pierwszym obiektem przy ulicy były zabudowania działającej od roku 1930 fabryki hamulców kolejowych pod nr. 13. Od roku 1935 prowadzona parcelację gruntów wzdłuż ulicy; do wybuchu wojny wzniesiono kilka utylitarnych trzypiętrowych kamienic. Wśród ich twórców odnajdujemy nazwiska znanych warszawskich budowniczych, takich jak Henryk Goldberg czy Bronisław Colonna - Walewski; do roku 1939 zabudowano nieparzystą pierzeję ulicy. Wzniesione domy otrzymały wysokie numery, co wynikało z planu wytyczenia początkowego odcinka ulicy Długosza, od Karolkowej. Przedłużenie owo nigdy nie powstało, zaś zabudowa ulicy, dość utylitarna, w całości przetrwała okres okupacji.