Most Białogórski nad rzeką San łączący Sanok z osiedlem na Białej Górze, powstał w miejscu dawnej kładki dla pieszych, dzięki staraniom Społecznego Komitetu Budowy Mostu (który rozpoczął swoje działania w 1977), w konsekwencji czego wybudowano nowy obiekt w czasie niespełna trzech miesięcy i 15 listopada 1977 został oddany do eksploatacji. Dokonali tego żołnierze wojsk inżynieryjnych Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

Most uległ zniszczeniu w wyniku gwałtownego wezbrania wody na Sanie 26 czerwca 1980, kiedy to rzeka osiągnęła poziom 5,65 m (najwyższy od czasu powodzi w marcu 1908 - 6,16 m. Całość została zdeinstalowana, Odbudowano go w 1981 i na początku 1985 ponownie oddano do użytku. Most był długotrwale zagrożony przez zator lodowy. 

14 sierpnia 1991 wyłamaniu uległ filar mostu, w związku z czym wykonano stałe podpory, na których ułożono tymczasową konstrukcję z wojskowego mostu składanego typu DMS65. Po latach całość uznano za najdłużej utrzymywany w kraju most tymczasowy. Do października 1998 przeprowadzono kolejny remont, mający na celu m.in. wytłumienie hałasu powstającego podczas przejazdu pojazdów po płytach ułożonych na konstrukcji jezdnej.