|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
1997 , Fragment sali balowej. Wieloletni remont opuszczonego budynku rozpoczął się w 1998r. W pierwszym etapie prac przystąpiono do kompleksowej naprawy mansardowego dachu, którego katastrofalny stan od końca lat 80. XX w., dramatycznie się pogarszał, powodując liczne ubytki pokrycia i konstrukcji. |
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 8 dni |
Parter budynku ma charakter niewysokiego przyziemia, w skład którego wchodzi 18 pomieszczeń, spełniających funkcje pomocniczo-gospodarcze (m.in. tu właśnie umieszczono kuchnię oraz zachowaną do dnia dzisiejszego windę towarową prowadzącą do jadalni na I piętrze) oraz 2 klatki schodowe i sanitariaty.
Na I piętrze znajdują się reprezentacyjne pomieszczenia pałacu, zlokalizowane w układzie amfiladowym,: dwukondygnacyjna sala balowa (dobudowana do pierwszej części pałacu w 1894) , poprzedzona dwoma pomieszczeniami - pokojem kredensowym i salonem gościnnym, salon pani domu (rokokowy), pokój klasycystyczny, jadalnia (zwana "Pokojem holenderskim"), gabinet secesyjny (wraz z niewielkim „skarbcem” mieszczącym pancerną kasę), pokój fajkowy, pokój kąpielowy (łazienka) oraz skromniejszy pokój przy klatce schodowej.
W skrzydle północnym znajduje się reprezentacyjny hall wejściowy z klatką schodową, ze stropem kasetonowym, ozdobiony fryzem podstropowym z kartuszami. Schody natomiast wykonano z białego marmuru z kutą balustradą.
Pierwsze plany budynku powstają już w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Pałac wchodzi w skład kompleksu, na który składa się park, fabryka (przędzalnia), osiedle robotnicze oraz kościół ewangelicki. Pałac powstawał w kilku etapach, by na przełomie wieków osiągnąć swój ostateczny kształt. Jego najwspanialsze pomieszczenia to sala balowa, jadalnia, pokój fajkowy i gabinet secesyjny. Perełką pałacu jest efektownie wykonana łazienka, a właściwie pokój kąpielowy. Jej wyposażenie zachowało się prawie bez zmian, wymaga jednak prac konserwatorskich. Tutaj kręcono sceny do filmu Między ustami a brzegiem pucharu oraz jeden z programów Bogusława Wołoszańskiego. Pałac Dietla służy jako rezydencja rodu do 1945 roku, kiedy to z powodu nacjonalizacji majątku Dietlowie opuszczają Sosnowiec, a pałac zostaje zajęty przez komendanturę radziecką miasta. W pałacu znajduje się najpierw szkoła baletowa, a następnie szkoła muzyczna (do roku 1997). Budynek powoli ulega zniszczeniu, nie przeprowadza się bowiem żadnych prac konserwatorskich. Wyposażenie wnętrz sukcesywnie znika z budynku. Finalnie pałac Dietla zostaje wystawiony na sprzedaż. W 1997 roku kupuje go Stanisław Jerzy Kuliś, miłośnik obiektów zabytkowych oraz właściciel Jamy Michalika w Krakowie. Od tego momentu rozpoczyna się gruntowna renowacja budynku, która trwa do dziś.
www.poznaj.sosnowiec.pl