Budowa Pazimu przez wielu szczecinian uznawana była za symbol przemian i zapowiedź rychłego powstania w centrum długo oczekiwanego wielkiego „city”.

Wrażenie robiło tempo robót. 12 grudnia 1990 r. odbyło się wmurowanie kamienia węgielnego, a już w listopadzie 1992 r. oddanie obiektu do użytku. Za budowę odpowiadała austriacka firma Ilbau, która miała wówczas 26 proc. udziałów w spółce Pazim. Pozostałe należały do PŻM (dziś armator ma 100 proc. udziałów).

://pazim.pl/

Jedyne zachowane skrzydło zniszczonej w czasie wojny kamienicy przy ul. Roosevelta 1.

Dawniej skrzyżowanie tworzył także poforteczny (Fort Wilhelma) skwer tzw. schmuckplatz . Był to ozdobny pagórkowaty skwer po płn-wsch stronie placu, gęsto porośnięty drzewami, głównie olchami. Skwer leżał w trójkącie pomiędzy Moltkestraße (Jaromira-Wyzwolenia), Pölitzerstraße (Roosevelta) i Friedrich-Karl-Straße (Buczka-Piłsudskiego). W czasie II wojny światowej we wnętrzu pagórków wybudowano betonowy bunkier przeciwlotniczy, rozebrany w połowie lat '70, w trakcie modernizacji Al. Wyzwolenia. Jedyną pamiątką po skwerze były dwa zachowane drzewa - jedno na przystanku tramwajowym przy ul. Piłsudskiego vis a vis hotelu Radisson i naprzeciw ruchomych schodów (?) dawnego kompleksu handlowego Pazim.
Widok częściowy skweru: