Zamek w Husiatynie – zbudowany w 1630 r. na urwistym brzegu rzeki Zbrucz, na północ od centrum miasta.
Zamek powstał jako fortalicja kresowa z inicjatywy Marcina Kalinowskiego, hetmana polnego koronnego. Kiedy hetman trafił do niewoli tatarskiej w 1648 r., warownia została zdobyta i zniszczona przez Kozaków. Szybko odbudowana zdołała obronić się jeszcze przed Kozakami i Tatarami w 1653 r. i przed wojski moskiewskimi w 1655 r. Pomimo zwycięstwa warownia była poważnie uszkodzona. Zamek był oblegany i zdobyty w czasie wojny polsko-tureckiej w latach 70-80. XVII w. W 1683 r. po klęsce Turków pod Wiedniem został odbity przez wojska polskie pod dowództwem Jędrzeja Potockiego, kasztelana krakowskiego. Jednakże Turcy wycofując się zniszczyli mury obronne miasta i częściowo także zamku. Dotrwał w dobrym stanie do końca I Rzeczypospolitej. Istniejący w stanie wpół ruiny zamek sprzedał Agenor Romuald Gołuchowski w pierwszej połowie XIX wieku miejscowemu rabinowi, który rozebrał budowlę i zbudował dla siebie nowy pałac i bożnicę, które zostały całkowicie zniszczone w latach 1914-18[3], w czasie I wojny światowej[2]. Do naszych czasów dotrwał jako kompletna ruina, z której niewiele się zachowało. Ślady starych murów opierają się końcami o bieg rzeki.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]