starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. wielkopolskie Poznań Wilda ul. Droga Dębińska Młodzieżowy Dom Kultury nr 1 Rzeźba "Macierzyństwo"

kwiecień 2014 , Młodzieżowy Dom Kultury

Skomentuj zdjęcie
vetinari
+2 głosów:2
Na pierwszym planie rzeżba Materzyństwo..
2022-11-26 16:22:06 (3 lata temu)
Dodałem obiekt rzeźby - przeniosłem to zdjęcie - zmianę opisu pozostawiam autorowi. Rzeźbę dopisałem równierz do dziedzińca UM, bo tam stała przez spory czas przed renowacją.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: uszczeg.
2022-11-26 19:19:41 (3 lata temu)
annamilena
Na stronie od 2022 czerwiec
3 lata 10 miesięcy 16 dni
Dodane: 26 listopada 2022, godz. 16:09:40
Autor zdjęcia: annamilena
Rozmiar: 1125px x 1500px
Licencja: Free Art License
0 pobrań
729 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia annamilena
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rzeźba "Macierzyństwo"
więcej zdjęć (4)
Wykonawca: Edward Haupt
Zbudowano: 1927
Architekt: Jerzy Tuszowski
Zbudowano: 1927-1928
Dawniej: Dzieciniec "Pod Słońcem"
Zabytek: nr rej. A-290 z 8.09.1986

Dzieciniec pod Słońcem – pierwszy stworzony w Poznaniu ogród jordanowski, zrealizowany z rozmachem w latach 1927-1928 na zachodniej terasie Warty w rejonie Drogi Dębińskiej (pod nr 21) i ul. Bielniki na Łęgach Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda.





Autorem projektu całości założenia był Sylwester Pajzderski, same budynki zaprojektował zaś Jerzy Tuszowski (obaj związani wtedy z Miejskim Urzędem Budownictwa Naziemnego). Na założenie składa się zespół pawilonów z centralnie zaplanowaną ochronką, połączoną podcieniami z mniejszymi budynkami. Oprócz tego (bliżej Drogi Dębińskiej) zrealizowano dom dla dozorcy i kierownika zakładu. Dzieciniec reprezentował założenia stylu dworkowego. W centrum francuskiego ogrodu (od południa) stanęła rzeźba Edwarda Haupta – Macierzyństwo. Ogród z sadzawką ukończony został w 1933. Sam dzieciniec zawierał bawialnię, jadalnię i łaźnię z natryskami.



Obiekt został wypalony w czasie II wojny światowej, co spowodowało przebudowę wnętrza po wojnie i zamurowanie jednego rzędu podcieni. Obecnie działa tu Młodzieżowy Dom Kultury nr 1.



 



 


ul. Droga Dębińska
więcej zdjęć (111)
Dawniej: Eichenwalderstr., Alfreda Bema
Droga Dębińska – ulica w Poznaniu mająca swój początek w pobliżu centrum miasta i biegnąca w kierunku południowym ku granicy miasta. Ulica rozpoczyna bieg na skrzyżowaniu ulic Strzeleckiej i Królowej Jadwigi (rejon dawnego Placu Zjednoczenia), odchodząc w kierunku południowym od skrzyżowania. Zabudowę wzdłuż ulicy stanowią obiekty sportowe skupione w kwadracie ulic Droga Dębińska, o. M. Żelazka, Dolna Wilda, Królowej Jadwigi oraz ogródki działkowe. Za skrzyżowaniem z ul. Piastowską, Droga Dębińska jest traktem biegnącym w południowym klinie zieleni. Ulica kończy się w pobliżu ulicy Ku Dębinie. Nazwy:
XIX w.: Columbia-Strasse
XIX w.–1919: Eichwald-Strasse
1919–1939 i 1945-1962: Droga Dębińska (od 1927 do 1935 również na części ul. Piastowskiej)
1939–1945: Eichwald-Strasse
1962–1989: Alfreda Bema
po 1989: Droga Dębińska
Ulica była jedną z głównych dróg dojazdowych do miasta od strony południowej. W pobliżu ulicy istniała prawdopodobnie przeprawa łodziami na prawy brzeg miasta – Rataje (ul. Wioślarska). W 1820 książę Antoni Radziwiłł nakazał wytyczyć drogę z miasta do pałacyku myśliwskiego na Dębinie, będącego własnością jego żony Ludwiki . W latach 1820-1840 przy ulicy wybudowanych zostało wiele domków letniskowych i willi. Powstawały ogródki rozrywkowe pod nazwami "Nowa Wenecja", "Domek Szwajcarski", "Columbia", "Nowa Ameryka" ("Kalibrok"), "Dolina Szwajcarska", "Villa Nova" oraz inne obiekty, np. strzelnica Bractwa Kurkowego (ok. 1827, "Syberia" lub "Nowa Syberia"), ogród Wiktoria (Park ks. Józefa), Vogielka (Wesołe Miasteczko). W ciągu ulicy znajdowała się Brama Dębińska (Eichwaldtorplatz, zbudowana w poł. XIX w., rozebrana w 1908). Przy Drodze Dębińskiej powstał pierwszy tor wyścigów konnych w Poznaniu, nieopodal ogródka rozrywkowego "Villa Nova", gdzie w 1839 zorganizowano pierwsze wyścigi. Od tego czasu (z nielicznymi przerwami) odbywano tam wyścigi konne aż do wybudowania w roku 1914 nowego toru wyścigowego na Woli. W miejscu dawnych nadwarciańskich torów powstały ogródki działkowe. W 1911 ulicę poszerzono, a teren ujęcia wody pitnej dla miasta znajdujący się przy końcu drogi zalesiono, ogrodzono palami betonowymi i siatką. Ulica i tereny wokół były zalewane przez pobliską Wartę. W 1927 ulica została zmodernizowana: wyrównana i podwyższona, usypany został wzdłuż ulicy wał mający zapobiegać zalewaniu przez rzekę. Prace zlecono bezrobotnym w ramach walki z bezrobociem. 5 września 1939, po wysadzeniu mostów na Warcie w Poznaniu, Zarząd Miasta nakazał wybudować most pontonowy między ul. Wioślarską a ul. Bielniki. Droga Dębińska stała się jedyną trasą dojazdową z prawobrzeżnego Poznania do centrum. Przed II wojną światową w ulicy funkcjonowała komunikacja tramwajowa (przystanek końcowy Łęgi Dębińskie). Po wojnie tory służyły także jako tory odstawcze. W 1959 zaprzestano eksploatacji torowiska dla przewozów pasażerskich, tor na poboczu ulicy pozostawiony został jako dojazd do bazy MPK przy ul. Bielniki. Ostatecznie trakcja tramwajowa została rozebrana w 1974.
Na podst.: