I Państwowe Gimnazjum Męskie im. B. Prusa ma historię sięgającą 1 września 1915 r. Po opuszczeniu Zagłębia przez wojska carskie, nowe władze niemieckie powiadomiły dyrekcję Sosnowieckiej Szkoły Realnej o konieczności oddania budynku szkoły na rzecz administracji okupacyjnej. W tej sytuacji, działające w mieście społeczne Towarzystwo Szkół Średnich zdecydowało się utworzyć nową ośmioklasową szkołę o nazwie Wyższa Szkoła Realna, która miała przejąć większość uczniów Sosnowieckiej Szkoły Realnej. Swoją tymczasową siedzibę znalazła ona na terenie Sielca, zajmując połowę niewielkiego budynku szkoły powszechnej, niedaleko kopalni "Hrabia Renard" przy ul. Szkolnej 5. Nasza szkoła wywodzi się więc bezpośrednio z założonej przez przemysłowca Henryka Dietla 29 października 1894 r. Sosnowieckiej Szkoły Realnej (Sosnowieckoje Realnoje Ucziliszcze), pierwszej szkoły średniej w Zagłębiu Dąbrowskim. Początkowo szkoła ta mieściła się w budynku fabrycznym, od 1898 r. przeniosła się do nowego okazałego gmachu, który zbudowano w stylu włoskiego renesansu na niewielkim pagórku na terenie posesji Dietla (róg obecnej ul. Żeromskiego i ul. Związkowej). Nadzór nad Wyższą Szkołą Realną sprawowała Rada Opiekuńcza, która 6 grudnia 1915 r. otrzymała od władz koncesję nr 1121 na prowadzenie szkoły. W koncesji wyraźnie stwierdzono, że: Powołana szkoła jest dalszym ciągiem dawniejszej, rządowej, rosyjskiej szkoły realnej, a tym samym przez usunięcie jej z poprzedniego gmachu szkolnego nie straciła swych praw nie tylko do majątku szkolnego, ale również do wszelkich prerogatyw i przywilejów, należących się szkołom rządowym. W uznaniu tego prawa zostały szkole oddane bogate zbiory pomocy naukowych, a budynek będzie jej oddany po wyszukaniu innego, odpowiedniego pomieszczenia dla władz. W świetle tego dokumentu Wyższa Szkoła Realna na Sielcu stała się formalnie jedyną spadkobierczynią i kontynuatorką tradycji dawnej szkoły Henryka Dietla. W wolnej Polsce nazwę szkoły zmieniono w 1920 r. na I Ośmioklasowe Gimnazjum Męskie Filologiczne, które działało w budynku przy ul. Dęblińskiej. Rok 1922 jest punktem zwrotnym w dziejach szkoły: zostaje ona upaństwowiona, otrzymuje imię Bolesława Prusa i przenosi się do własnego, zakupionego ze składek rodziców budynku przy ulicy Orlej 13. Jako I Państwowe Gimnazjum Męskie im. Bolesława Prusa typu humanistycznego działa na Pogoni przez piętnaście lat. Była to druga w Sosnowcu państwowa szkoła średnia. Zmiana właściciela dała szkole stabilizację finansową i pozwoliła na obniżenie tzw. czesnego, dzięki czemu wzrósł odsetek młodzieży z biedniejszych rodzin. Gimnazjum miało najwięcej w Sosnowcu uczniów pochodzenia robotniczego - w latach trzydziestych XX w. stanowili 25%. Liczba wszystkich uczniów zmniejszyła się z 375 w roku szkolnym 1920/1921 do około 250-260 w budynku przy ul. Orlej, co poprawiło warunki nauczania (nieco mniejsze klasy). Stopniowo rozbudowano pracownie przedmiotowe (biologiczną, chemiczną i fizyczną) i bibliotekę, w budynku były sale lekcyjne dla ośmiu klas, a przy ul. Żytniej boisko. Gimnazjum im. Bolesława Prusa było zorganizowane jako ośmioletnia szkoła średnia typu humanistycznego, do której przyjmowano uczniów po ukończeniu czterech klas szkoły powszechnej. Krótko przed wybuchem II wojny światowej szkoła przeniosła się po raz trzeci w swoich dziejach: w 1937 r. przejęła obszerny gmach dawnego szpitala przy ul. Legionów. Nowy budynek był znacznie obszerniejszy od poprzedniego - miał duże sale wykładowe, wielką salę gimnastyczną, świetlicę, pomieszczenia dla harcerstwa i kółek przedmiotowych, sąsiadował z dużym parkiem. Jednocześnie szkole nadano nazwę I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Prusa. W lutym 1922 r. powstało na terenie Starego Sosnowca pierwsze w mieście prywatne Gimnazjum Zrzeszenia Rodzicielskiego, które od 1933 r. nosiło nazwę Prywatne Gimnazjum Męskie im. Stanisława Wyspiańskiego. Właścicielem szkoły było Zrzeszenie Rodzicielskie dla Szkół Średnich i Fachowych na Zagłębie Dąbrowskie.

Pełna historia szkoły -