Historia. Kościół p.w. Świętej Trójcy z 1779 r. Zbudowany z fundacji Macieja Niemyskiego. W latach 1906 – 09 pokrycie dachu blachą. Remontowany w 1945 r. i latach 1958 – 62. W przedsionku urządzono wystawę z tablicą z 1978 r. ku pamięci żołnierza niemieckiego Wehrmachtu – Otto Schimka, zamordowanego za odmowę strzelania do polskiej ludności cywilnej. Grób pochowanego przez miejscową ludność znajduje się na cmentarzu.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią i kaplicą. Kruchta od frontu nawy. Z boku nawy przeszklona przybudówka zwana salą Jana Pawła II. Dach jednokalenicowy, kryty blachą z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie, z zaskrzynieniami w nawie, wsparte na czterech słupach. Chór muzyczny wsparty na słupach z parapetem nieznacznie wybrzuszonym w części środkowej i rzeźbioną Ostatnią Wieczerzą. Polichromia ornamentalna z 1906 r. W prezbiterium na stropie przedstawienie MB z Dzieciątkiem i Świętych Agnieszki i Elżbiety. W nawie Przemienienie Pańskie, Czterej Ewangeliści i aniołki z motywami roślinnymi. Zamiast ołtarza głównego – obraz Świętej Trójcy z 1962 r. Neogotyckie ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica z 1927 r. Dzwonnica z XX w. z dwoma dzwonami z 1954 r. Ogrodzenie z lat 1999 – 2003. Plebania z 1887 r.

Źródło: