Autorem projektu pomnika był berliński architekt Johannes Otzen, wykonawcą - Ernest Schwarz. Monument w założeniach pomysłodawców miał upamiętniać pruskich żołnierzy pochodzących z powiatu toruńskiego, którzy zginęli w czasie wojen: wojny prusko-duńskiej, prusko-austriackiej i francusko-pruskiej. Wzniesiony z glazurowanej cegły, miał formę neogotyckiej, ostro zakończonej wieży dekorowanej ze wszystkich stron podobnie ukształtowanymi sterczynami oraz mozaikami. Te ostatnie, wykonane w Wenecji, przedstawiały udział 61 pułku piechoty w bitwie pod Dijon oraz śmierć dowodzącego toruńskim batalionem Landwehry ppor. Coelera pod Chateaux Villersexelles, nawiązując tym samym do udziału żołnierzy z Torunia w wojnie francusko-pruskiej. Całość wieńczył triumfujący pruski orzeł, pomnik od ulicy oddzielony był okrągłym pasem zieleni.



22 marca 1880 został położony kamień węgielny pod pomnik, czego dokonali przedstawiciele toruńskiego oddziału Związku Wojaków-Weteranów. Istniał do 1920, kiedy po wyzwoleniu Torunia został rozebrany razem z innymi monumentami upamiętniającymi wojsko pruskie. Istniały plany, ostatecznie niezrealizowane, by na jego miejscu wznieść podobny w formie Obelisk Niepodległości Polski. Za: