Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Ujazdów › ul. Bagatela › Willa Marcella Bacciarellego |
1884 , Przebudowana na pałacyk willa Marcella Bacciarellego. Z oryginalnej willi pozostała tylko rotunda po prawej. ( Tygodnik Ilustrowany).
Skomentuj zdjęcie
da signa
 Proszę o weryfikację znacznika na mapie. 2022-12-11 15:29:39 (3 lata temu)
verbensis
+1 głosów:1 do da signa: Trochę przesunąłem - według Warszawa1939.pl ( ) 2022-12-11 15:32:00 (3 lata temu)
da signa
+1 głosów:1 do verbensis: Dziękuję. 2022-12-11 15:33:56 (3 lata temu)
da signa
+1 głosów:1 do verbensis: Znalazłam tez tutaj 2022-12-11 15:36:26 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2018 czerwiec
7 lat 10 miesięcy 27 dni |
Dodane: 11 grudnia 2022, godz. 15:29:04
Rozmiar: 1517px x 1099px
6 pobrań 745 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia da signa
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pałace
|
Willa Marcella Bacciarellego
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1780
Zlikwidowano: 1950
Dawniej: Restauracja Bagatela, Towarzystwo Ogrodnicze Warszawskie , teatr letni Bagatela
ul. Bagatela
więcej zdjęć (110)
Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.
W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.
Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.
Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.
W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.
Wikipedia
W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.
Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.
Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.
W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.
Wikipedia