Największa i najbogatsza w swoim wystroju kaplica w kopalni soli w Wieliczce. Kaplica powstała w 1896 r., w miejscu wyeksploatowanej olbrzymiej bryły soli zielonej. Wymiary kaplicy to: długość ponad 54 metry, szerokość od 15 do 18 metrów, a wysokość w zależności od miejsca 10 do 12 metrów. Kaplica stanowi połączenie poziomu II wyższego im. Braci Markowskich z poziomem II niższym im. Adama Mickiewicza. Wykonanie wystroju zajęło ponad 70 lat (lata 1895-1963). Wykonawcami wystroju byli górnicy-rzeźbiarze, na czele z braćmi Józefem i Tomaszem Markowskimi i Antonim Wyrobkiem. Wykonawcą głównych prac był pracujący w kaplicy w latach 1895-1920 Józef Markowski, który stworzył m. in. ołtarz główny, składający się z 3 części. W części środkowej znajdował się pierwotnie obraz olejny autorstwa Ferdynanda Olesińskiego, który był uczniem mistrza Jana Matejki. Obraz przedstawiał św. Kingę oraz górnika, który wręcza jej wydobyty z soli pierścień. Jednakże w roku 1914 obraz został zastąpiony figurą św. Kingi, wykutą z soli przez Józefa Markowskiego, natomiast ściany znajdujące się z tyłu zostały udekorowane kryształami minerału soli kamiennej, tzw. halitu. W bocznych wnękach ołtarza głównego, między parami kolumn umieszczono figury św. Józefa - patrona cieśli oraz św. Klemensa - patrona górników. Św. Klemens jest także patronem parafii wielickiej. Ambona o podstawie przedstawiającej niejako wzgórze wawelski ze smokiem, także została wykonana przez Józefa Markowskiego. Z lewej strony ołtarza znajdują się rzeźba Chrystusa na krzyżu oraz dwie postacie klęczących zakonników. Figury te stanowią kopie figur wykonanych celem ich eksponowania na Światowej Wystawie w Paryżu w 1900 r. W dawnej zakrystii znajduje się kaplica boczna, z figurami Matki Boskiej z Dzieciątkiem i Boga Ojca. Po przeciwnej stronie znajduje się wykuta w ścianie kaplica Zmartwychwstania. W ścianach bocznych znajdują się także dwa wykonane przez Józefa Markowskiego ołtarze boczne: Serca Pana Jezusa i Serca Matki Boskiej. W pobliżu wejścia do kaplicy znajdują się dwie figury, także wykonane przez Józefa Markowskiego, przedstawiające górnika z kagankiem, oraz rzeźba Matki Boskiej z Lourdes. Następcą Józefa Markowskiego w kształtowaniu się wystroju kaplicy św. Kingi był jego młodszy brat Tomasz Markowski, który prace prowadził w latach 1920-1927. Wykonał on płaskorzeźby: "Wyrok Heroda" i "Rzeź Niewiniątek", a także postacie trzech figur Marii z kaplicy Zmartwychwstania i małej płaskorzeźby przedstawiającej św. Kingę z górnikiem. Kolejnym wykonawcą wystroju kaplicy był pracujący nad wystrojem w latach 1927-1963 Antoni Wyrobek. Pierwsze prace: płaskorzeźby "Ucieczka do Egiptu", "Dwunastoletni Chrystus nauczający w świątyni", :W drodze do Betlejem", "Wesele w Kanie Galilejskiej", wykonywał jeszcze jako samouk. Natomiast, gdy ukończył Państwową Szkołę Sztuk Zbobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, wykonał już jako profesjonalny artysta płaskorzeźbę przedstawiającą "Ostatnią Wieczerzą". Autorstwa Antoniego Wyrobka jest także posadzka solna i solna balustrada oddzielająca prezbiterium od nawy. Jest on także autorem płaskorzeźby "Niewierny Tomasz". Jedna ze ścian kaplicy została przyozdobiona Szopką Betlejemską. Pierwotnie figurki w szopce były autorstwa Józefa Markowskiego, wykonane z drewna, jednakże po II wojnie światowej zostały one zastąpione przez figurki solne wykonane przez górnika-rzeźbiarza Mieczysława Kluzka. Z sufitu kaplicy zwieszają się olbrzymie, przyozdobione kryształkami soli żyrandole. Pomimo zakończenia prac wykończeniowych w kaplicy w roku 1963. Natomiast w roku 1999 z inicjatywy prof. Czesława Dźwigaja, który wykonał projekt, został wykonany przez Stanisława Anioła, Pawła Janowskiego i Piotra Starowicza Pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II. Pomnik ten wykonali oni w podzięce za kanonizację przez papieża polaka patronki kopalni błogosławionej (wtedy jeszcze) Kingi. W latach 2002-2003 Stanisław Anioł wraz z innymi górnikami-rzeźbiarzami wykonał z soli nowy stół ołtarzowy, który zastąpił wcześniejszy drewniany. We wnęce ołtarza znajdują się relikwie św. Kingi, przywiezione do kopalni soli w Wieliczce, w 1994 r. z klasztoru sióstr klarysek w Starym Sączu. W pobliżu ołtarza został umieszczony, także krzyż papieski, wykonany z różnych rodzi soli, które symbolizują wszystkie polskie kopalnie soli: w Wieliczce, Bochni, Kłodawie i Sieroszowicach.
Kaplica św. Kingi nie jest jedynie miejscem do zwiedzania. Odprawiane są tu uroczyste msze św. z okazji szczególnych wydarzeń oraz stale w dniach 24 lipca (uroczystość patronki św. Kingi), 4 grudnia (w uroczystość patronki górników, św. Barbary) i 24 grudnia (Pasterka). Dodatkowo w każdą niedzielę rano oprawiana jest także msza św.