|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
3 lipca 1986 , Zaklądy Sprzętu Grzejnego "Wrozamet" planowo mają wykonać w tym roku 310.000 kuchni i kuchenek gazowych. Załoga zobowiązała się dodatkowo wykonać do konca grudnia 10.000 kuchenek.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 13 grudnia 2022, godz. 6:47:30 Źródło: Aukcje internetowe Autor: Adam Hawałej ... więcej (20) Rozmiar: 710px x 999px
1 pobranie 805 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia esski Obiekty widoczne na zdjęciu
Zakład BSH Home Appliances Group więcej zdjęć (18) Zbudowano: 1946 Dawniej: Wrozamet - Fagor AGD & MCC Group Zakład utworzono w roku 1946, kiedy to na miejscu niemieckiej fabryki Knauth powstała Odlewnia Żeliwa i Metali oraz Wytwórnia Naczyń Emaliowanych. Początkowo produkowano w nim emaliowane wiadra i bańki, węglowe kuchnie, ruszty do parowozów, zdobiące lokomotywy godła narodowe, klamki do wagonów, motorowe sieczkarnie dla rolnictwa, części do pomp, elementy motocykli SHL oraz pralki wirnikowe „Emilia”. W listopadzie 1962 połączono odlewnie i emaliernie tworząc Wrocławskie Zakłady Metalurgiczne (WZM), specjalizujące się w produkcji kuchni węglowych i gazowych, pralek wirnikowych oraz odlewów z żeliwa i metali. W 1969 roku rozpoczęto produkcję kuchni gazowej 4-palnikowej z piekarnikiem. W 1970 roku opracowany został nowy typ kuchni gazowej 4-palnikowej z opiekaczem i rożnem obrotowym. W roku 1976 – kiedy do firmy został przyłączony zakład z Wąsosza po raz pierwszy została użyta nazwa Wrozamet, powstała od pierwszych liter nazwy firmy – Wrocławskie Zakłady Metalurgiczne i przyjęto nazwę Zakłady Sprzętu Grzejnego Predom-Wrozamet. W 1977 firma produkowała nowoczesne kuchnie gazowe dla Philipsa. Były one wyposażone w zabezpieczenie palników przed niekontrolowanym wypływem gazu (aktualnie powszechnie stosowane rozwiązanie pod nazwą „zabezpieczenia przeciwwypływowe gazu”). W roku 1988 została uruchomiona produkcja kuchenek elektrycznych. W roku 1992 roku nastąpiło przekształcenie przedsiębiorstwa w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa i zmiana nazwy firmy na Wrozamet S.A.. Przełomowym momentem w historii firmy był rok 1993, w którym wprowadzono do sprzedaży nową generację kuchni pod nazwą Mastercook. W 1995 r. spółka Wrozamet S.A. została włączona do narodowego programu prywatyzacji poprzez przejęcie od Skarbu Państwa pakietu kontrolnego, czyli 75 proc. akcji przez Narodowe Fundusze Inwestycyjne (NFI), w których wiodącym funduszem dla Wrozamet SA był Trzeci Narodowy Fundusz Inwestycyjny. W 1997 r. spółka rozpoczęła współpracę z firmą Fagor, która w 2002 r. stała się jej jedynym właścicielem. W 2006 r. firma zmieniła nazwę na FagorMastercook S.A.. Od początku XXI w. na terenie firmy zrealizowano kilka dużych inwestycji: rok 2002 - uruchomienie linii produkcyjnej pralek (50 tys. sztuk w 2005 roku) rok 2003 - rozpoczęcie produkcji płyt do zabudowy (183 tys. sztuk w 2005 roku) rok 2004 - nowa linia produkcji chłodziarek (140 tys. sztuk w 2005 roku) rok 2005 - nowa linia produkcji piekarników do zabudowy rok 2006 - nowa fabryka pralek ładowanych od góry i rozbudowa fabryki kuchni. rok 2010 - nowa linia produkcji zmywarek i rozbudowa fabryki pralek oraz wdrożenie nowej technologii emaliowania kuchni. W 2010 roczna produkcja wyniosła prawie 2 miliony sztuk sprzętu AGD. W roku 2013 po modernizacji dwóch linii produkcyjnych w fabryce sprzętu kuchennego, produkcja ma wynieść 2 tys. sztuk kuchni i piekarników na dobę. Na znacznie szerszą skalę niż obecnie będą produkowane m.in. kuchnie indukcyjne. FagorMastercook posiada na terenie Wrocławia cztery fabryki - sprzętu kuchennego, pralnictwa, lodówek oraz tłocznię. W budowie jest fabryka chłodziarko-zamrażarek[3]. 31 października 2013 zarząd spółki Fagor Mastercook S.A. poinformował, że do hiszpańskiego sądu w San Sebastián został złożony wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego tej spółki. Powodem miała być „troska o dobro naszych wierzycieli, klientów i pracowników”. Spółka zapowiada restrukturyzację. W komunikacie, pod którym podpisali się: prezes zarządu Ireneusz Bartnikowski i członkowie zarządu Mariusz Kania i Magdalena Ślązak-Małko napisano: „[...] Żeby jednak zapewnić niezbędny czas na realizację tego zadania oraz w trosce o dobro naszych wierzycieli, klientów i pracowników w dniu 30 października 2013 roku złożony został w Sądzie w San Sebastián wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego dla FagorMastercook S.A.”. W 2015 roku spółkę FagorMastercook przejął niemiecki gigant, BSH Bosch und Siemens Hausgeräte. Na terenie dawnych zakładów ruszyła produkcja lodówek i piekarników marek Bosch i Siemens. ul. Żmigrodzka więcej zdjęć (483) Dawniej: Hauptstrasse, Trachenberger Strasse Ulica Żmigrodzka - jedna z głównych tras wylotowych z Wrocławia na północ, w kierunku Trzebnicy, Żmigrodu i Poznania, przedłużenie ulicy Trzebnickiej, począwszy od skrzyżowania z ul. Kamieńskiego i ul. Bałtycką stanowi fragment drogi krajowej nr 5 i europejskiej E261. Zaczyna się przy mostach Trzebnickich, gdzie do początków XX wieku znajdowała się północna granica miasta i po ok. 3,5 km przechodzi w swoje przedłużenie, ul. Sułowską. Pod nazwami Trebnitzer Chaussee, Hauptstraße i Trachenberger Straße już od lat 80. XIX wieku zabudowywana była zakładami przemysłowymi. Zabudowa ta utrzymała się głównie po wschodniej stronie ulicy, bowiem po stronie zachodniej wzdłuż ul. Żmigrodzkiej, niemal na całej jej długości, ułożono tory utworzonej w 1899 wrocławsko-trzebnickiej kolei wąskotorowej. Powstawały wzdłuż Żmigrodzkiej oraz przy jej przecznicach m.in. cegielnie, gorzelnie, mleczarnie, zakłady naczyń emaliowanych, odlewnia żeliwa (przy Kępińskiej). W połowie długości ulicy Żmigrodzkiej przecina ją normalnotorowa linia kolejowa, obecnie bardzo rzadko, ale niegdyś znacznie częściej wykorzystywana północna obwodnica towarowa Wrocławia, przy której oprócz zakładów przemysłowych znajdowała się stacja Wrocław-Różanka umożliwiająca przeładunek towarów między kolejami wąskotorowymi a normalnotorowymi. Kilkanaście lat po likwidacji połączenia wąskotorowego z Wrocławia do Trzebnicy, które nastąpiło w 1967, na miejscu torowiska wąskotorowego położono wydłużoną do skrzyżowania z ul. Paprotną dwutorową linię tramwajową, której inauguracja nastąpiła w roku 1984. Kilka lat później, ok. 1990, od skrzyżowania ul. Żmigrodzkiej z ul. Kamieńskiego przeprowadzono łącznik z mostem Osobowickim – przecinającą dawne ogródki działkowe dwupasmową ulicę (z dwutorową linią tramwajową), niegdyś krótką "ślepą" uliczkę dojazdową do dawnego folwarku, ulicę Bałtycką (do 1945 – Gartenstraße). Oprócz różnych zakładów przemysłowych i obiektów komunikacyjnych, przy ul. Żmigrodzkiej znajdowały się również nieliczne domy mieszkalne, obiekty handlowe, ogrody, a także obiekty rekreacyjne, m.in. istniejące na początku XX wieku pod numerem 225 Etablissement ogrodowe Roberta Willerta oraz wybudowany w 1930 tor kolarski pod numerem 241. Po roku 1945 znaczna część zakładów przemysłowych położonych wzdłuż tej ulicy zmieniła swój profil produkcji albo uległa likwidacji, powstały też nowe zakłady. Jednym z największych jest "Fagor-Mastercook" (w I połowie XX wieku fabryka Knauth, potem od 1946 Odlewnia Żeliwa i Metali, później Wytwórnia Naczyń Emaliowanych, od 1962 Wrocławskie Zakłady Metalurgiczne "Wrozamet"), a także Zakłady Piekarniczo-Ciastkarskie "Mamut", przeniesione w roku 2007 z ul. Sienkiewicza. W roku 2007 zakończono przebudowę półtorakilometrowego odcinka ul. Żmigrodzkiej pomiędzy Bałtycką a Paprotną, dzięki czemu stanowi ona tu dwujezdniową arterię z dwutorową linią tramwajową w pasie zieleni rozgraniczającym jezdnie. Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0 |