Obejmuje linię fortyikacji o długości około 1 km i rozciąga się na skraju Lasu Rutwickiego, na styku z polami uprawnymi (obecnie krawędź lasu przesunęła się w kierunku wschodnim, ponieważ część pól zalesiono). Wzniesiono tu 8 schronów bojowych, z których dwa mają izby mieszkalne dla drużyny piechoty oraz 1 schron dla obserwatora kierującego ogniem artylerii.

Odcinek Gall. stanowi zamknięcie zachodniego skrzydła fortyfikacji broniących korytarza terenowego pod Prusinowem Wałeckim. Dlatego dominują tu schrony o średniej odporności (B1), zbudowane w 1935 oraz 1936 roku i tylko dwa stare schrony z 1932 roku mają odporność C.

Ta część linii fortyfikacji różni się od odcinków typowo leśnych nie tylko odpornością schronów a także ich rozmieszczeniem. Schrony bojowe wyraźnie zgrupowano w trzech miejscach, wykorzystując wzniesienia terenu sprzyjające obronie bliskiej. Oprócz tego zbudowano tu jedyny na Pozycji Pomorskiej samodzielny schron obserwatora artylerii wyposażony w kopułę pancerną.

W 1944 roku schrony włączone były do odcinka pułkowego E/b, wykopano transzeje oraz rów przeciwpancerny przecinający drogę do Rutwicy.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka)