Pałac w Inwałdzie został wybudowany na początku w. XIX przez Konstantego hr. Bobrowskiego, na miejscu wcześniejszego parterowego XVII-wiecznego dworu. W poł. w. XIX Inwałd i pałac przeszły w ręce Feliksa hr. Romera, a następnie Adama. Początkowo była to siedziba rodzinna hr. Romerów. Później, po otrzymaniu przez Romera posady starosty w Wiedniu, cała rodzina przeniosła się na stałe do tego miasta, Inwałd natomiast pozostał ich wakacyjną (letnią i zimową) rezydencją do czasów II wojny światowej. Na początku wojny Niemcy zajęli pałac, zostawiając Romerom jedno skrzydło. Hr. Romer został wywieziony przez Niemców do obozu koncentracyjnego w Dachau po odmowie podpisania volkslisty, a pozostali członkowie rodziny zostali zmuszeni do opuszczenia pałacu, który oddano na siedzibę Hitlerjugend. Po wkroczeniu wojsk radzieckich pałac służył jako skład amunicji. W r. 1945 majątek został rozparcelowany; pałac, park i inne budynki przeszły na własność Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Inwałdzie. W latach 1947 - 49 z pałacu korzystała Szkoła Rolnicza i szkoła traktorzystów. W r. 1949 całość przejęła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Inwałdzie. W r. 1959 pałac i park wydzierżawiła Dyrekcja Okręgowa PKP w Krakowie, organizując w nim Dom Dziecka i kolonie letnie. Obecnie obiekt jest własnością prywatną i pełni funkcje mieszkalne. Pałac otacza rozległy ogród krajobrazowy założony równoczesnie z budową pałacu.

Źródło -