 | Polska › woj. zachodniopomorskie › powiat stargardzki › Stargard › ul. Pocztowa › Poczta Polska |
Lata 1925-1935 , Poczta Główna (Haupt Postamt) lata 20
nyskadolniak
+2 głosów:2  Auto 1925+. 2024-06-10 22:59:34 (rok temu)
|
|
Na stronie od 2020 styczeń
6 lat 3 miesiące 8 dni |
 |
budynki poczty
|
Historia Poczty w Stargardzie przy Baderstraße
Poczta w Stargardzie, zlokalizowana w okolicy Baderstraße, miała kluczowe znaczenie w rozwoju komunikacji w regionie. Oto najistotniejsze fakty:
Wprowadzenie kolei: Rozwój infrastruktury pocztowej w Stargardzie ściśle wiązał się z budową linii kolejowej Berlin-Szczecin w 1843 roku oraz jej przedłużeniem do Stargardu w 1846 roku. Na dworcu pasażerskim w Stargardzie uruchomiono wtedy ekspedycję pocztową z telegrafem.
Lokalizacje poczty:
Od 1802 roku poczta mieściła się w różnych lokalizacjach, aż do roku 1876, kiedy to przeniesiono ją na róg Breitestraße i Holzmarktstraße.
W 1856 roku otwarto dodatkową stację telegraficzną przy Poststraße 3.
Rozwój organizacyjny: W 1850 roku, w ramach pruskiej reformy administracji pocztowej, Stargard otrzymał status urzędu pocztowego I klasy w okręgu OPD Szczecin, co świadczyło o jego znaczeniu w regionie.
Czasy Poczty Cesarskiej i Rzeszy (1871–1945):
Okres ten był czasem intensywnego rozwoju poczty, zarówno lokalnej, jak i globalnej. Wpływ na to miały postępy techniczne i gospodarcze.
W 1929 roku inspektor pocztowy Richard Falck opisał szczegółowo funkcjonowanie poczty w Stargardzie w artykule opublikowanym w gazecie Stargarder Zeitung.
Dokumentacja historyczna: Szczegółowa historia poczty w Stargardzie, oparta na dokumentach, aktach i literaturze, obejmuje m.in. reorganizacje, rozwój personalny oraz funkcjonowanie urzędu w czasach Cesarstwa i Republiki Weimarskiej.
-----------------
29 kwietnia 1945 r. otwarto Obwodowy Urząd Poczty Polskiej, w budynku w którym mieści się sanepid. Budynek w stylu charakterystycznym dla pruskich urzędów pocztowych został wzniesiony w 1876 roku. W czasie wojny gmach został uszkodzony. Odbudowano go bez zachowania zdobień i smukłego szczytu. Do dziś pełni funkcję pocztową.
(W.S)
"18 lutego 1945 roku na ulicę Hindenburga (Czarnieckiego) spadły pierwsze bomby.
Następnego ranka byłem bardzo niespokojny. Chciałem poukładać worki z piaskiem na rusztach przy okienkach piwnicznych. Kiedy szukałem ich w całym domu usłyszałem hałas nadlatujących samolotów. Ale nie było alarmu bombowego. Nagle potęzna eksplozja – drzwi, obrazy, kawałki szkła i tynk z sufitu – wszystko spadło na mnie. Najpierw schowałem się pod fortepian, ale za chwilę pobiegłem schodami w dół, do piwnicy.
Bombardowanie naszego kwartału trwało półtorej godziny. Obrona nie istniała. U nas, a także w sąsiednich domach zakwaterowani byli żołnierze, ich pojazdy stały na ulicy.
Około trzydziestu bomb spadło w bezpośrednim pobliżu, sąsiednie domy zostały trafione. Jedna z pierwszych trafiła budynek trzy metry od mojego mieszkania. Przebiła dach, stropy i eksplodowała dopiero w piwnicy zabijając wszystkich szukających tam schronienia.
Tam, gdzie planowałem ułożyć worki z piaskiem leżał teraz zabity Polak. Przechodził on tędy ze swoim wózkiem.
Drugie bombardowanie przeżyliśmy około godziny 19.00, a potem jeszcze trzecie około 23.00. Lotnicy mieli dobrze oświetlone cele, większość domów płonęła.
Nasza kamienica, przy Breitestrasse 25 (Złotników/Pocztowa) została trafiona od strony pierwszego piętra. Pokój przylegający do naszej jadalni zniknął wraz ze znajdującymi się poniżej pomieszczeniami mistrza ślusarskiego, pana Zastrow."
Źródło: FB - Stargard in Pommern (W.S)