|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1938-1939 , Ulica Grodzka 2/Rybna 1 - obecnie tylko Grodzka 2. Zdjęcie z albumu "Zdjęcia z robót Konserwatorskich Starego Miasta prowadzone przez Wydział Budownictwa Zarządu Miasta w roku 1938-1939"Skomentuj zdjęcie
|
13 pobrań 2009 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk Obiekty widoczne na zdjęciu Rybna 1- Grodzka 2 więcej zdjęć (5) Zbudowano: XV w. Zabytek: A/1027 z dnia 07.02.1991 Kamienica odbudowana w połowie XX wieku, pozbawiona cech stylistycznych. Lubelska tradycja umiejscawia początki istnienia bramy około roku 1448, jednak dokładne dookreślenie czasu powstania nastręcza ogromnych problemów ze względu na brak źródeł. Pierwsze potwierdzone wzmianki źródłowe dotyczące bramy pochodzą z 1562 r. Ówczesny właściciel, Jan Kretek, w którego posiadaniu znajdowała się również kamienica Grodzka 2, miał ją wówczas rozbudować o drewnianą nadbudówkę. Na podstawie działu kamienic z 1596 r. wiadomo, że już w tamtym czasie Brama Rybna była dwupiętrowa oraz pełniła funkcje mieszkalne. Kolejne wzmianki dotyczące obiektu pochodzą z 1787 r. Przy okazji informacji dotyczących sąsiedniej kamienicy Rynek 5, dowiadujemy się, że część pomieszczeń bramy zostało oddanych w dzierżawę Franciszce Stefanowskiej. Co ciekawe, wcześniejsze o zaledwie sześćdziesiąt lat dane dotyczące opisu Rynku 5 nie wspominają nawet o przylegającym do kamienicy budynku bramnym. Stan obiektu pogarszał się w zastraszającym tempie, a pominięcie go w czasie remontu sąsiednich kamienic w 1845 r. doprowadziło ostatecznie do jego całkowitej dewastacji. Kolejne remonty kamienicy Rynek 5 z lat 1861-1862 zostały połączone z rozbiórką bramy. Dopiero po II wojnie światowej w ramach remontów elewacji budynków z 1954 r. zdecydowano się na odbudowę Bramy Rybnej, na podstawie litografii autorstwa Adama Lerue. Wówczas również przyozdobiono lico elewacji dekoracją malarską autorstwa W. Filipiaka. ul. Grodzka więcej zdjęć (401) Nazwa ulicy pochodzi od grodu na Zamku, do którego prowadzi. Ulica od pierwszej połowy XVI wieku do dziś funkcjonuje pod nazwą Grodzka. Niegdyś funkcjonowała pod nazwą łacińską (Platea Castrensis). Ulica Grodzka jest jedną z najbardziej oryginalnie zachowanych ulic Lublina. Zarówno jej przebieg, jak i nazwa nie zmieniły się od czasów średniowiecza. W połowie swej długości ulica otwiera się na plac Po Farze, w przedłużeniu zaś w kierunku Śródmieścia wybiega na Rynek i ul. Bramową zamkniętą Bramą Krakowską. Zachowana w autentycznej formie szerokość ulicy w stosunku do innych, była dyktowana jej pierwotną funkcją (dawny szlak handlowy). Ulica została wybrukowana pod koniec XVIII wieku z polecenia Komisji Dobrego Porządku. Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Lublin 1976. |