Cmentarz wojenny w Borowej urządzony został przez austro-węgierskie władze okupacyjne w 1918 r. Na terenie o powierzchni 2555 m2 usytuowano mogiły zbiorowe oddzielne dla poległych żołnierzy armii rosyjskiej, armii austro-węgierskiej (dwie mogiły) i armii niemieckiej. Spoczęły tu szczątki ekshumowane z polowych cmentarzy zlokalizowanych w miejscowościch położonych pomiędzy Bełchatowem i Piotrkowem Trybunalskim (171 żołnierzy rosyjskich, 176 żołnierzy armii austro-wegierskiej i 189 żołnierzy niemieckich). 

W dniach od 1 do 16 listopada 1914 r. na terenach tych w ramach szerszych działań toczyły się zacięte walki pomiędzy prącymi na wschód oddziałami 2 Armii austro-węgierskiej wspomaganej przez niemiecką 15 Rezerwową Brygadę Gwardii a oddziałami rosyjskiej 5 Armii. W wyniku tych walk wojska rosyjskie zmuszone zostały do wycofania się i wojska austro-węgierskie zajęły Piotrków Trybunalski.

W okresie międzywojennym na cmentarz, którego teren powiększono o ponad 2000 m2, przeniesiono w związku z komasacją cmentarzy wojennych szczątki z cmentarzy w Kuźnicy (gm. Bujny Szlacheckie), Augustynowie, Chynowie, Gomulinie, Kamieńsku, Rogowcu i Trzepnicy (skąd pochodzą obecne na wielu mogiłach pojedynczych znaki mogilne).  Łączna liczba pochowanych na cmentarzu w Borowej szacowana jest na ponad 2 tysiące.

W styczniu 1945 r. na terenie cmentarza pochowanych zostało też 92 żołnierzy niemieckich poległych w tym rejonie podczas ofensywy wojsk sowieckich. Ich ciała ekshumowano w 2010 r.

2022