starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. śląskie › Katowice › Śródmieście › ul. Kościuszki Tadeusza, gen. › Kościuszki 2 |
11 grudnia 2022 , ul Kościuszki 2
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2014 kwiecień
12 lat 1 miesiąc 3 dni |
Dodane: 4 stycznia 2023, godz. 14:36:54
Autor zdjęcia: ireneusz1966
Rozmiar: 1224px x 1500px
Licencja: CC BY-SA 4.0 Aparat: SM-A515F
1 / 346sƒ / 2ISO 325mm
1 pobranie 293 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ireneusz1966
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościuszki 2
więcej zdjęć (29)
Architekt: Edmund Trossin
Inwestor: Jacob Preuss
Zbudowano: 1898
Kamienica mieszkalno-usługowa przy ul. Kościuszki 2 - budynek znajdujący się w Śródmieściu Katowic, na skrzyżowaniu ulicy Jana Kochanowskiego z ulicą Tadeusza Kościuszki (dawniej Beatestraße).
Historia:
Jeszcze w latach 70. XIX w. mniej więcej w tym miejscu stał samotny, cofnięty w stosunku do ówczesnej Beatestrasse, dom Johanna Zaianza (lub Zaionca). Obecny obiekt pochodzi z 1898 roku. Został wzniesiony według projektu architekta Edmunda Trossina z Katowic. Początkowo na parterze znajdowała się restauracja Bristol (od strony ul. Kochanowskiego) oraz sklepy (od strony ul. Kościuszki). Od 1911 r. właścicielem restauracji był Johann Karl Schössler. W 1914 r. w lokalu obok restauracji Johann Wyk uruchomił sklep optyczny, który później przeniósł się na ul. św. Jana pod nr 13. W latach międzywojennych na I piętrze pod nr 2 mieściła się kancelaria adwokacka, którą prowadzili Edmund Kaźmierczak i A. Dzięcioł. Na wyższych kondygnacjach znajdowały się mieszkania, a na poddaszu i w piwnicy pomieszczenia składowe i gospodarcze. W latach 30. mieszkał tu m. in. śląski działacz niepodległościowy Jan Józef Ludyga-Laskowski.
W latach międzywojennych w miejscu restauracji Maks Buchband otworzył kawiarnię "Esplanada", w której w godzinach od 17.00 do 24.00 odbywały się koncerty "salonowe".
1898Architektura:
Budynek zbudowany w stylu historyzmu, posiada cztery kondygnacje nadziemne, podpiwniczenie oraz poddasze. Frontowa elewacja (od strony ul. Kościuszki) jest siedmioosiowa, symetryczna, ozdobiona płaskimi ryzalitami: środkowym i dwoma skrajnymi. Od strony ul. Kochanowskiego elewacja sześcioosiowa, z dwoma płaskimi ryzalitami. Narożnik kamienicy jest ścięty, jednoosiowy. Obydwie elewacje są wykonane z cegły, parter jest tynkowany. Na parterze znajdują się prostokątne witryny. Budynek posiada bogaty detal architektoniczny. Prostokątne okna ujęte są w opaski z uszakami, zwieńczone są zróżnicowanymi naczółkami: trójkątnymi, odcinkowymi lub prostymi odcinkami gzymsów nadokiennych. Dodatkową ozdobą elewacji są gzymsy podokienne, mocno wysunięty gzyms wieńczący oraz w partii dachu - szczyty i lukarny.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Historia:
Jeszcze w latach 70. XIX w. mniej więcej w tym miejscu stał samotny, cofnięty w stosunku do ówczesnej Beatestrasse, dom Johanna Zaianza (lub Zaionca). Obecny obiekt pochodzi z 1898 roku. Został wzniesiony według projektu architekta Edmunda Trossina z Katowic. Początkowo na parterze znajdowała się restauracja Bristol (od strony ul. Kochanowskiego) oraz sklepy (od strony ul. Kościuszki). Od 1911 r. właścicielem restauracji był Johann Karl Schössler. W 1914 r. w lokalu obok restauracji Johann Wyk uruchomił sklep optyczny, który później przeniósł się na ul. św. Jana pod nr 13. W latach międzywojennych na I piętrze pod nr 2 mieściła się kancelaria adwokacka, którą prowadzili Edmund Kaźmierczak i A. Dzięcioł. Na wyższych kondygnacjach znajdowały się mieszkania, a na poddaszu i w piwnicy pomieszczenia składowe i gospodarcze. W latach 30. mieszkał tu m. in. śląski działacz niepodległościowy Jan Józef Ludyga-Laskowski.
W latach międzywojennych w miejscu restauracji Maks Buchband otworzył kawiarnię "Esplanada", w której w godzinach od 17.00 do 24.00 odbywały się koncerty "salonowe".
1898Architektura:
Budynek zbudowany w stylu historyzmu, posiada cztery kondygnacje nadziemne, podpiwniczenie oraz poddasze. Frontowa elewacja (od strony ul. Kościuszki) jest siedmioosiowa, symetryczna, ozdobiona płaskimi ryzalitami: środkowym i dwoma skrajnymi. Od strony ul. Kochanowskiego elewacja sześcioosiowa, z dwoma płaskimi ryzalitami. Narożnik kamienicy jest ścięty, jednoosiowy. Obydwie elewacje są wykonane z cegły, parter jest tynkowany. Na parterze znajdują się prostokątne witryny. Budynek posiada bogaty detal architektoniczny. Prostokątne okna ujęte są w opaski z uszakami, zwieńczone są zróżnicowanymi naczółkami: trójkątnymi, odcinkowymi lub prostymi odcinkami gzymsów nadokiennych. Dodatkową ozdobą elewacji są gzymsy podokienne, mocno wysunięty gzyms wieńczący oraz w partii dachu - szczyty i lukarny.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
więcej zdjęć (2951)
Dawniej: Beate Strasse, Höferstraße
Jedna z najważniejszych i najdłuższych arterii komunikacyjnych Katowic. Biegnie przez dzielnice: Śródmieście, Brynów-Osiedle Zgrzebnioka, Piotrowice-Ochojec do Mikołowa (zmiana nazwy na ul. Katowicką).
Historia
Przebieg ulicy Kościuszki na odcinku od obecnego Parku Kościuszki do centrum Katowic został wytyczony na początku XIX wieku. Pierwotnie była to droga którą transportowano węgiel wydobyty w Kopalni Beate do linii kolejowej. Z czasem wzdłuż drogi powstały kamienice i inne budynki. Przejściowo w okresie II wojny światowej ulica nosiła imię Karla Hoefera, głównodowodzącego wojsk niemieckich walczących z powstańcami śląskimi. Po wojnie ulicę wydłużono aż po granicę z Mikołowem.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Historia
Przebieg ulicy Kościuszki na odcinku od obecnego Parku Kościuszki do centrum Katowic został wytyczony na początku XIX wieku. Pierwotnie była to droga którą transportowano węgiel wydobyty w Kopalni Beate do linii kolejowej. Z czasem wzdłuż drogi powstały kamienice i inne budynki. Przejściowo w okresie II wojny światowej ulica nosiła imię Karla Hoefera, głównodowodzącego wojsk niemieckich walczących z powstańcami śląskimi. Po wojnie ulicę wydłużono aż po granicę z Mikołowem.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]