W 1850 r. na szczycie Sołtysiej Góry wzniesiono drewnianą wieżę widokową, w 1866 r. w przekazach występującą pod nazwą Elisenhöhe. Poniżej wieży, w niewielkim, tarasowym parku, którego relikty czytelne są w miejscu posadowienia internatu szkolnego przy ul. Leśnej, w latach 1866-1867 zbudowano willę, w późniejszym okresie wzmiankowaną jako Webervilla od nazwiska kolejnego właściciela. W 1875 r. właścicielem Góry byli bracia Ernst Hermann i Wilhelm August Guessroy. W 1895 r. sprzedali oni Górę Sołtysią niejakiemu Schmidtowi, który poczynił tam liczne inwestycje, m.in.: przebudował restaurację, założył promenadę, postawił ławki w najbardziej widokowych miejscach zespołu. W 1899 r. z inicjatywy Schmidta wzniesiona została w miejscu drewnianej, murowana wieża widokowa (Keiser-Friedrich-Turm) o wysokości około 16 m, która zachowała się do dziś.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Sołtysia Góra położona jest we wschodniej części Malinnika. Ma ona dla historii wsi dwo-jakie znaczenie: jako miejsce lokalizacji majątku sołeckiego (wzmiankowanego dopiero w XVII w.) oraz jako jeden z ciekawszych na tym terenie punktów widokowych, docenionych już w XVIII w.

Do około połowy XIX w. Góra wchodziła w skład dóbr sołeckich. Brak przekazów od kie-dy stała się częścią majątku sołtysa. W 1843 r. w trakcie kolejnej parcelacji starego majątku, grunty wzgórza podzielone zostały prawdopodobnie między kilku właścicieli.

Wzniesienie to (434 m n.m.p.) z dobrą widocznością pasma górskiego z dominującą Śnieżką, przyciągało turystów. Wielokrotnie opisywana w starych przewodnikach turystycz-nych Góra, już od końca XVIII w. była celem wycieczek gości cieplickiego uzdrowiska. W dzienniku podróży z 1818 r. nieznany autor wspomina, iż na wzgórzu, w otoczeniu parku znajdował się letni dom (Sommerhaus) z restauracją, salą taneczną, strzelnicą, kręgielnią oraz poniżej tego zespołu romantyczna grota. W 1853 restauracja wzmiankowana była pod nazwą Belwedere.

W 1850 r. na szczycie Sołtysiej Góry wzniesiono drewnianą wieżę widokową, w 1866 r. w przekazach występującą pod nazwą Elisenhöhe. Poniżej wieży, w niewielkim, tarasowym parku, którego relikty czytelne są w miejscu posadowienia internatu szkolnego przy ul. Le-śnej, w latach 1866 1867 zbudowano willę, w późniejszym okresie wzmiankowaną jako We-bervilla od nazwiska kolejnego właściciela. W 1875 r. właścicielem Góry byli bracia Ernst Hermann i Wilhelm August Guessroy. W 1895 r. sprzedali oni Górę Sołtysią niejakiemu Schmidtowi, który poczynił tam liczne inwestycje, m.in.: przebudował restaurację, założył promenadę, postawił ławki w najbardziej widokowych miejscach zespołu. W 1899 r. z inicja-tywy Schmidta wzniesiona została w miejscu drewnianej, murowana wieża widokowa (Ke-iser-Friedrich-Turm) o wysokości około 16 m, która zachowała się do dziś.

W latach 1905 1906 pod południowo-zachodnim stokiem Góry rozpoczęto budowę osiedla Scholzenberg z około czterdziestoma domami jednorodzinnymi. Na północno-wschodnim stoku urządzono skocznię narciarską. (za Studium Konserwatorskim Jeleniaj Góry)