Dom Kultury Fabryki Kotłów Przemysłowych został wniesiony z funduszy zebranych przez członków Związku Zawodowego Polskich Robotników Przemysłu Żelaznego, potocznie zwanego związkiem żelaznym. Aktu poświęcenia kamienia węgielnego w dniu 31 sierpnia 1913 r. dokonał proboszcz Rzymskokatolickiej Parafii p.w. Świętego Tomasza Apostoła ks. Stanisław Mazurkiewicz. Prace budowlane prowadzone w iście ekspresowym tempie były realizowane przez lokalną firmę Siłuszek i Krynicki. Późną jesienią tego roku ściany budynku były już gotowe. W krótkim czasie jeszcze przed nastaniem warunków zimowych budowlę przykryto dachem. Całą inwestycję, w skład której wchodziła duża sala odczytowa, planowano zakończyć w połowie roku następnego.

Informacje pochodzą z dodatku do sosnowieckiego dziennika „Iskra” zatytułowanego „Brzask”.

W latach 50. i 60 XXw.,  istniała w Sosnowcu dość gęsta sieć zakładowych domów kultury, wobec czego niemal każdy z nich był równocześnie ogólnodostępną salą kinową, niektóre z nich, z czasem stały się odrębnymi kinami. Tak było w przypadku kina „Metalowiec". Było to drugie kino panoramiczne w Sosnowcu. Wcześniej niż „Zagłębie” dorobiło się szerokiego ekranu, najpierw prowizorycznego, drewnianego, stojącego na scenie, dopiero potem stałego z kuryną.