starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie powiat świecki Michale Most im. Bronisława Malinowskiego

wrzesień 1939 , Przepust pod drogą i torami przed wjazdem na most. W tle widoczny nieistniejący przyczółek mostu.

Skomentuj zdjęcie
† jerzy furmanski
+2 głosów:2
Widoczny po lewej stronie nasyp kolejowy istnieje do dnia dzisiejszego na odcinku od stacji kolejowej Dragacz do mostu na na Wiśle. . Wówczas była na nim ułożona dwutorowa linia kolejowa aż do lutego 1945 r. kiedy w trakcie działań wojennych przypadkowy rosyjski pocisk trafił w zaminowany most który został zniszczony. Od 1953 r. nowy most został wybudowany w wersji jednotorowej , a drugi tor został rozebrany na wymienionym na wstępie odcinku.. Widoczny przepust pod leżącym parowozem to były betonowy wiadukt dla drogi istniejącej po dzień dzisiejszy od miejscowości Dragacz do Michale , Bratwin. Odbudowany po 1945 r. Widoczne dwa I piętrowe gmachy w prawym górnym rogu foto to stare poniemieckie blokhausy służące obronie mostu od strony zachodniej. I takie dwa gmachy stały też po stronie wschodniej jako przyczółki mostowe. Po wojnie przyczółki widoczne rozebrano , a te od strony miasta rozebrano po parteru. Wszyscy kierowcy przejeżdżający dzisiejszą ul. Portową i pod mostem do ul. Brzeźnej mają widok na zamurowane drzwi i okna parteru tych blokhausów.
2023-01-10 11:13:01 (3 lata temu)
MichałLew
+1 głosów:1
do † jerzy furmanski: tak, link do tego wiaduktu jest umieszczony przy tym zdjęciu które jest innym ujęciem tego samego wydarzenia
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: poprawka
2023-01-10 12:16:09 (3 lata temu)
† jerzy furmanski
+1 głosów:1
Z całym szacunkiem za foto. Natomiast sądzę , ze należałoby w tytule zmienić nazwę obecnej ul. Gdyńskiej i mostu im Bronka Malinowskiego które jednoznacznie sugerują to miejsce na prawym -wschodnim brzegu Wisły . A tu akurat pociągi zjeżdżały i zjeżdżają do dzisiaj pod ul. Chełmińską i dalej do stacji PKP Grudziądz Główny. A to miejsce jest po drugiej zachodniej stronie Wisły w miejscowości Dragacz , a zawalony wiadukt to droga biegnąca praktycznie przy wale wiślanym od miejscowości Mały Lubień do miejscowości Bratwin. Do wjazdu na most brakuje może z 10 - 15 metrów. Pozdrawiam Szanownego Kolegę.

2023-01-13 18:18:27 (3 lata temu)
do † jerzy furmanski: Zaktualizowałem opis na poprawną stronę mostu a rzeczony wiadukt jest oznaczony na zdjęciu, po najechaniu na niego pojawi się link do obiektu ktory stworzyłem kilka dni temu, ktory przedstawia dzisiejszy wizerunek tego wiaduktu. Koledze chodziło chyba o Wielki Lubień?
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: uzupełnienie
2023-01-13 18:31:53 (3 lata temu)
MichałLew
Na stronie od 2015 kwiecień
11 lat 0 miesięcy 29 dni
Dodane: 8 stycznia 2023, godz. 17:26:14
Rozmiar: 1012px x 643px
9 pobrań
963 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia MichałLew
Obiekty widoczne na zdjęciu
mosty
Zbudowano: 1876-1879
Dawniej: Weichselbrücke, Eisenbahnbrücke

Pierwszy most "łyżwowy" powstał poniżej Grudziądza na polecenie Władysława IV w roku 1635, jego budowniczym był Eliasz Arciszewski. Kolejny w roku 1655 zbudowano na polecenie Karola Gustawa i następne, zapewne w latach 1758-1762, kiedy to wojska rosyjskie przekraczały Wisłę.

W latach 1876-1879 powstał jedenastoprzęsłowy, drogowo-kolejowy most łączący Grudziądz z liniami kolejowymi Bydgoszcz-Gdańsk i Poznań-Toruń. Jak na tamte lata most grudziądzki był najdłuższym w państwie niemieckim - 1098 m. Władze forteczne zażądały aby przy wylocie mostu na lewym brzegu zbudowano kamienny schron bojowy oraz żelazną bramę, zamykającą wjazd na most. Prac montażowych na potężnych filarach podjęło się towarzystwo akcyjne przemysłu górniczego Union w Dortmundzie, w roku 1879. 1 listopada przy próbie obciążenia mostu ustawiono osiem parowozów i jedenaście załadowanych wagonów towarowych których łączny ciężar wynosił 700 ton. Podobnie jak mosty malborskie i tczewskie z powodu stale rosnącego ciężaru taboru kolejowego w roku 1909 most grudziądzki również poddano pracom remontowym które wzmocniły konstrukcję.

W połowie sierpnia 1914 roku Niemcy, chcąc zwiększyć możliwości przeprawy wiślanej pod Grudziądzem zbudowali około 100 m poniżej istniejącego, most na palach o konstrukcji stalowych belek dwuteowych i przyczółkach z cegły, który rozebrano na początku lat 20. Istnieje teoria, iż most mógł powstać już wcześniej, w trakcie przygotowań Niemiec do wojny. Podobnie jak mosty tczewskie, toruński i fordoński, most grudziądzki został zaminowany latem 1939 roku przez specjalną grupę saperów pod dowództwem por. Norberta Juchtmana z batalionu saperów 15 dywizji piechoty. Aby zachować tajemnicę o prowadzonych działaniach żołnierze pracowali w mundurach kolejarzy lub ubraniach cywilnych, pozorując naprawy. 2 września 1939 roku o godz. 19:00 wysadzono w powietrze grudziądzki most, niszcząc dwa filary, co spowodowało że trzy przęsła opadły pozwalając jednak przedostać się po nich pieszo. Miejscami stosując wspinaczkę, w pierwszych dniach wojny przeprawiły się przez Wisłę grupy żołnierzy armii "Pomorze" na wschodni brzeg rzeki.

W czasie gdy odbudowywano most w Fordonie w latach 1940-1941, przy moście w Grudziądzu usunięto wraki, wyreperowano filary i zamontowano nowe, o tym samym kształcie ale o mocniejszych przekrojach dźwigary. Prawdopodobnie 21 lutego 1945 roku w ramach zaciekłej obrony niemieckiej Grudziądza most został ponownie wysadzony. Rosjanie miasto zdobyli dopiero 6 marca 1945 roku i w tym czasie sowieccy saperzy zbudowali drewniany most kratowy na jarzmach, rozebrany w roku 1947 przez Zarząd Budowy Mostów Drogowych w Płocku. W roku 1948, w kwietniu, na Wiśle pod Grudziądzem postawiono pontonowy most przeniesiony z Włocławka. Uroczyście otwarto go 2 maja 1948, w uroczystości wzięli udział: marszałek Rola-Żymierski z dowódcą wojsk saperskich gen. Bordziłowskim, wojewodą pomorskim Ignacym Kubeckim i prezydentem Grudziądza. Eksploatowany był on do późnej jesieni 1948 roku i w latach następnych.

Drogowo-kolejowy, stalowy most na Wiśle po wojnie był zniszczony całkowicie, wszystkie przęsła były zwalone, zaś filary zrujnowane.

W latach 1945-1948 zdemontowano część przęseł znajdujących się nad wodą - zajęło się tym przedsiębiorstwo Aleksander Jabłoński. W latach 1947-1948 Oddział 1 PPRK w Bydgoszczy oczyścił nurt z wraków i odbudował przczółki i filary. Rok 1949 to prace przy montażu przęseł - Stanisław Morski (kierownik montażu) ustawił na barkach rusztowanie, w trakcie montażu przewożone spod przęsła pod przęsło. Na terenie zalewowym wzdłuż mostu ułożony został tor, po którym zmontowane już przęsła przewożono a następnie przesuwano na podpory. Gotowy już most oddano do użytku 26 sierpnia 1951 roku - uroczystego otwarcia dokonał wicepremier Hilary Chełchowski.



27 września 1981 na tym moście w wypadku drogowym zginął wybitny lekkoatleta biegacz Bronisław Malinowski (złoty medalista IO, ME i MŚ) i po tym wydarzeniu, dla upamiętnienia sportowca, mostu nadano Jego imię.



Jerzy Frmański na podstawie:

1. "Mosty na Wiśle i ich budowniczowie" - Bolesław Chwaściński, 1997

2. "Bilder aus Westpreußen" - Heinz Csallner, 2002

3. "Grudziądz i okolice na starej karcie pocztowej" Tom I i III.