Zespół dworski znajduje się w zachodniej części wsi Borów Wielki. Barkowy dwór założony został na planie prostokąta z dobudówką dostawioną w XIX wieku do elewacji zachodniej oraz loggią przy elewacji wschodniej oraz pozostałościami loggii dostawionej do fasady na odcinku od dobudówki do wejścia głównego. Dach dworu mansardowy, dwupołaciowy z powiekami na obydwu poziomach. Elewacje frontowa i tylna zakomponowane symetrycznie, dziewięcioosiowe z prostokątnymi, częściowo zamurowanymi oknami. W części centralnej fasady wejście, nad którym, wsparty na kolumnach, mieścił się balkon, usunięty podczas adaptacji dokonanej po II wojnie światowej. Dobudówka dostawiona do elewacji zachodniej jest dwukondygnacyjna, kryta dachem mansardowym z lukarnami. Od strony zachodniej w środkowej partii elewacji pseudoryzalit, w którym na wysokości pierwszej kondygnacji umieszczono wejście. Osie elewacji dobudówki podkreślono lizenami, zaś horyzontalnie elewację dzieli cokół, płaska tynkowa opaska międzykondygnacyjna oraz opaska pod gzymsem wieńczącym. We wschodnią ścianę dobudówki wmurowano tondo z płaskorzeźbą przedstawiającą Chrystusa z dziećmi pochodzące z 1890 roku. Loggia zajmuje całą długość elewacji wschodniej, zaś jej naroża wystające poza elewację mają kształt altan zbudowanych na planie koła. Nad środkową jej częścią, na wysokości piętra znajdował się, podtrzymywany kolumnami taras. Pomiędzy otworem okiennym a drzwiowym umieszczono tablicę herbową rodziny von Neumann i von Österroth z datą 1890. Od strony parkowej do loggii prowadziły schody, które usunięto wraz z balkonem znad wejścia głównego. Dziś loggia i taras są w stanie ruiny, a cały budynek niszczeje.

Na podst. www.lwkz.pl