starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Kamieniec (Kamenec) ul. Na Niwach (Na Nivách) Kościół ewangelicko-augsburski ap. Piotra i Pawła

9 października 1932 , Ludność zebrana na placu przed kościołem ewangelickim z okazji jego poświęcenia. Z tyłu zabudowania fabryki śrub i drutu. Źródło: Nasz Kalendarz Ewangelicki 1933

Skomentuj zdjęcie
vetinari
+1 głosów:1
No pięknie.....☺☺☺
2023-01-13 18:38:00 (3 lata temu)
Ewqa100
Na stronie od 2017 styczeń
9 lat 4 miesiące 22 dni
Dodane: 13 stycznia 2023, godz. 17:00:50
Rozmiar: 1324px x 1893px
0 pobrań
566 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Ewqa100
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Zbudowano: 1931-1932
Dawniej: Kościół Ewangelicki Augsburskiego Wyznania na Śląsku Wschodnim w Czechosłowacji
Po rozgraniczeniu miasta Cieszyna pomiędzy Polskę i Czechosłowację ludność ewangelickiego wyznania, która zamieszkiwała lewobrzeżną część miasta, czyli odtąd nazywaną Czeskim Cieszynem, została odcięta od swego macierzystego kościoła na Wyższej Bramie. W wyniku powyższego ukonstytuował się Kościół Ewangelicki Augsburskiego Wyznania na Śląsku Wschodnim w Czechosłowacji (24 maja 1923 r.), w którego skład wchodziły zbory w Błędowicach, Bystrzycy, Ligotce Kameralnej, Nawsiu, Orłowej i Trzyńcu. Wśród ewangelików czeskocieszyńskich nastąpił podział. Propolska część pragnęła przyłączenia do powyższych sześciu zborów, natomiast tzw. Ślązakowcy i Niemcy pragnęli przyłączenia do Niemieckiego Kościoła Ewangelickiego w Czechach, na Morawach i na Śląsku. Ta rozbieżność skutkowała rozłamem, a następnie budową własnych świątyń. Ślązakowcy i Niemcy zbudowali jako pierwsi kościół na Rozwoju . Polscy ewangelicy musieli czekać na formalną zgodę władz na założenie własnego zboru w Czeskim Cieszynie. Do oficjalnego uznania zboru przez urząd krajowy w Opawie doszło dopiero 10 czerwca 1928. Dlatego początkowo zbierali się na nabożeństwach w udostępnionym przez Jana Unuckę (1854 - 1943) pomieszczeniu warsztatów naprawy sprzętu rolniczego przy ul. Fabrycznej poświęconym przez Oskara Michejdę 6 lutego 1927. Działkę pod kościół zakupiono w maju 1929 r. - chodziło o parcelę należącą dawniej do Tomanka. Kamień węgielny pod nową świątynię na Niwach poświęcono 25 maja 1931 r. Plany opracował miejscowy architekt Edward David, budowę, prowadzoną przez firmę budowlaną Pluskal & Riedel z Czeskiego Cieszyna. Budowa gmachu trwała tylko 531 dni. Świątynię oddano do użytku 9 października 1932 r. Jest to budowla wzniesiona na planie krzyża greckiego, jej elewacje noszą znamiona neogotyku. Wnętrze halowe z systemem empor po bokach i w chórze, z wyodrębnionym prezbiterium, w nim neogotycki ołtarz roboty rzeźbiarza śląsko-cieszyńskiego Henryka Nitry (1891 - 1948). Natomiast obraz ołtarzowy wykonał Adam Ciompa (1901 - 1935 - jego ojciec Paweł pochodził z Górnych Toszonowic, jednak on sam urodził się w Krakowie, gdzie również podjął studia na ASP) w 1934 r. Ten sam artysta wykonał witraże m.in. dla kościołów ewangelickich w Bystrzycy i Wiśle. Zmarł tragicznie w Tatrach na ścianie Łomnicy. Na lewej ścianie prezbiterium tablica pamiątkowa ks. dr. Józefa Bergera (1901 - 1962). Wybrany na stanowisko proboszcza już 1926 r., przez wiele lat zabiegał o uznanie zboru w Czeskim Cieszynie i doprowadził do zbudowania kościoła. Patrz również: PROTESTANCKA ARCHITEKTURA SAKRALNA NA ŚLĄSKU CIESZYŃSKIM W XX I XXI WIEKU - PRZEMYSŁAW CZERNEK
We wrześniu 1930 r. wystawiono w kamienicy Pollaka projekt kościoła - dla publiczności.
W 1921 r. na polecenie rządu musiał powstać w Czeskim Cieszynie nowa gmina ewangelicka, by uniezależnić się od gminy w polskiej części miasta. Dlatego też w niedzielę palmową 20 marca odbyło się posiedzenie rady gminnej i prezbiterów wybranych w okresie 1906 i 1911 i pochodzący z lewego brzegu, w hotelu Zentral-Bahnhof. Na spotkaniu tym głosowano za podziałem, co miało się spotkać z wielkimi trudnościami i niechęcią, ale ostatecznie nie pozostało nic innego jak spełnić wymagania rządu. Negocjacje prowadzone w dość dostojnej formie były więc dość długie, ale doprowadziły do decyzji. Aby przyspieszyć wybory do organu przedstawicielskiego, powołano tymczasowy komitet złożony z 24 członków - prezbiterów. Na razie dzielenie się parafią nie wpływa na wspólne korzystanie z kościoła i cmentarza. Ostateczna regulacja stosunków między dwiema niezależnymi wspólnotami kościelnymi pozostaje w rękach zdecydowanie wybranych organów.
O podziale kościoła na dwa zbory polski i niemiecki - patrz Śląsk Cieszyński tom VI strona 248 a także 404.
28 kwietnia 1931 rozpoczęły się roboty ziemne.
Fabryczna 9
więcej zdjęć (12)
Zbudowano: 1895
Dawniej: Drahtfabrik / Schraubenfabrik - Fabryka śrub i drutu
Zabudowania fabryczne przypisane były do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 213 (do 1909 r. był to numer 93). Numer posesji był 13 (do 1909 r. był to numer 5). Dawną fabrykę śrub i drutu uruchomiła w 1895 r. firma Thiel´s Nachfolgers ,,Następcy Thiela,, - właścicielem był Franz Pospišil. Z latami asortyment się poszerzył o nity, śruby, nakrętki a później również widły, łopaty oraz inny sprzęt maszynowy. W 1902 r. zakład został wykupiony przez wiedeński kartel. Po tym okresie około 200 robotników rozpoczęło produkcję drutu i gwoździ. W późniejszym okresie nastąpiły trudności finansowe, dlatego w 1904 r. fabryka została odkupiona przez spółkę Franza Pospišila (pisany też Pospischil). Pospischil zamierzał już w 1903 r. zbudować walcownię drutu w Podoborze (obecnie Kocobędz). Siedziba spółki znajdowała się w Koszycach. Kapitał zakładowy wynosił 550 tys. koron. W tym czasie doszło do zażalenia w sądzie: Spadkobiercy Karola Thiela wnieśli przeciw firmie „Fabryka Fr. Pospischila, następcy K. Thiela" skargę do tutejszego c. k. sądu okręgowego, jako sądu handlowego, o bezprawne używanie w tytule firmy dodatku „następcy K. Thiela". Sąd na rozprawie publicznej w dn. 13. b. m. przychylił się do zdania oskarżycieli i zasądził Fr. Pospischila. Drugi zakład znajdujący się w Frysztacie został unieruchomiony i zwolniono około 150 robotników. W 1906 roku zakłady miał zakupić żyd Pollak, który utworzył z niego konsorcjum złożone z zagranicznego kapitału. Planowano zbudować wielką stalownię. Owe konsorcjum następnie odkupiło towarzystwo akcyjne wyrobów z drutu w Boguminie. W okresie międzywojnia część budynków fabryki wykorzystywała sąsiednia Spółka Rolniczo-Handlowa ,,Ziemia’’. W 1926 r. otworzył tu warsztat kolarski Franciszek Małyjurek, natomiast w 1929 r. inż. Walter Konderla fabryczna rafineria szkła. Współcześnie kompleks parterowych budynków służy do celów komercyjnych licznym prywatnym przedsiębiorcom. Na mapie widnieje pod nr 62.
1901
Straszne nieszczęście zdarzyło się dnia 8.
b. m. o godz. 5. wiecz. w fabryce gwoździ Pospiśila.
Robotnik Pauler chciał nałożyć pas na koło maszyny
przyczem pas go porwał i zupełnie zmiażdżył.
W 1901 r. otworzył skład w Pradze
redakcja czasopisma Przewodnik - organ przemysłu handlu i rzemiosła
ul. Na Niwach (Na Nivách)
więcej zdjęć (81)
Ulica powstała w 1913 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Augasse. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1938 ul. Na Niwach, 1938 - 1938 Plac Michejdy, 1939 - 1945 Tannenbergplatz, 1945 aż po współczesność ponownie Na Niwach.
ul. Fabryczna (Tovární)
więcej zdjęć (212)
Ulica powstała w 1894 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Pierwotnie nie krzyżowała się z ul. Strzelniczą, gdyż odgradzał ją drewniany płot widoczny na tym zdjęciu . Dopiero w 1895 r. inż. Hulek wytyczył sieć ulic wzdłuż obecnej ul. Dukielskiej i Fabrycznej, przy czym połączył właściwą ul. Fabryczną z ul. Strzelniczą. Jej pierwotna nazwa brzmiała Fabriksgasse. Oficjalnie została nazwana w 1896 r. Związana była z lokalizacją licznych zakładów fabrycznych. W 1908 r. została wydłużona o odcinek pomiędzy obecną ul. Graniczną i Nową Fabryczną. Wcześniej, odcinek ten należał do tzw. Nowej Sibicy - dzielnicy sąsiedniej wsi Sibica . W Książce Adresowej Cieszyna z 1908 r. widnieje adnotacja: Die zu Teschen gehörenden käufer von Neu - Schibitz (należąca do Cieszyna nabyta od Nowej Sibicy). Oraz: Verlängerte Fabriksgasse - przedłużenie ul. Fabrycznej. Początkiem 1932 r. położono wzdłuż drogi rury wodociągowe z celem zaopatrywania Sibicy w wodę z Cz. Cieszyna. W 1937 r. planowano wzdłuż ul. wytyczyć kolej tramwajową zmierzającą do Trzyńca. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1939 ul. Fabryczna, 1939 - 1945 ul. Schibitzgasse, 1945 aż po współczesność ponownie ul. Fabryczna. W 1968 r. świeżo oddany do użytku publicznego chodnik wykonany z płyt betonowych został zniszczony przez gąsienice rosyjskiego czołgu.