Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Wola - Czyste › ul. Płocka › Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc |
1933 , Szpital Wolski. Zbigniew Woźniewski - "Książka dyżurnego lekarza. Szpital Wolski w okresie Powstania Warszawskiego". Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974, s. 16.
Skomentuj zdjęcie
† ML
+1 głosów:1  Zdjęcie zrobiono po wybudowaniu szpitala, a nie po napisaniu książki o Powstaniu. 2023-01-15 12:53:13 (3 lata temu)
do † ML: Masz rację. 2023-01-15 16:28:52 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 20 dni |
7 pobrań 607 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
szpitale
|
Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc
więcej zdjęć (14)
Architekci: Henryk Stifelman, Maurycy Grodzieński
Zbudowano: 1927-33
Dawniej: Polski Instytut Przeciwgruźliczy, Szpital Wolski, Dom Opieki dla Opuszczonych Dzieci Żydowskich
Po 1918 w środowisku warszawskich Żydów, wobec przeludnienia i skromności warunków istniejących dotąd instytucji, narodziła się idea stworzenia nowej placówki opiekuńczej dla żydowskich dzieci. W końcu grudnia 1924 władze miejskie powołały Komitet Budowy Gmachu dla Domu Opieki. Postanowiono wznieść nowoczesny gmach na 300 łóżek, i w tym celu w 1925 zakupiono parcelę przy Płockiej.
Projekt opracowany w 1925 przez Maurycego Grodzieńskiego, po rozpoczęciu budowy w 1927, wobec śmierci architekta, realizował z własnymi zmianami H. Stifelman, (m.in. dodał dwa pawilony, zbiegające się szczytami przy głównym budynku na kształt litery V).
Z braku funduszy prace przeciągały się: stan surowy budynku ukończono w 1930, prace wykończeniowe w 1933. Wkrótce (w 1935) po rozpoczęciu działalności placówki, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości finansowych i wychowawczych, Dom Opieki rozwiązano, a dzieci przeniesiono do budynku przy Leszno 127 oraz do mniejszych placówek.
Pusty gmach przekazano Szpitalowi Wolskiemu z Wolskiej 4, zajmującemu się głównie leczeniem gruźlicy.
Od 1948 w budynku działał Polski Instytut Przeciwgruźliczy, obecnie działający pod nazwą Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc. Po wojnie również dokonano rozbudowy zespołu, wystawiając nowe skrzydło południowe oraz nowy gmach od strony Działdowskiej.
Projekt opracowany w 1925 przez Maurycego Grodzieńskiego, po rozpoczęciu budowy w 1927, wobec śmierci architekta, realizował z własnymi zmianami H. Stifelman, (m.in. dodał dwa pawilony, zbiegające się szczytami przy głównym budynku na kształt litery V).
Z braku funduszy prace przeciągały się: stan surowy budynku ukończono w 1930, prace wykończeniowe w 1933. Wkrótce (w 1935) po rozpoczęciu działalności placówki, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości finansowych i wychowawczych, Dom Opieki rozwiązano, a dzieci przeniesiono do budynku przy Leszno 127 oraz do mniejszych placówek.
Pusty gmach przekazano Szpitalowi Wolskiemu z Wolskiej 4, zajmującemu się głównie leczeniem gruźlicy.
Od 1948 w budynku działał Polski Instytut Przeciwgruźliczy, obecnie działający pod nazwą Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc. Po wojnie również dokonano rozbudowy zespołu, wystawiając nowe skrzydło południowe oraz nowy gmach od strony Działdowskiej.
ul. Płocka
więcej zdjęć (295)
Ulica Płocka (dawniej fragmentami także Młynarska Tylna, Patrice'a Lumumby) – ulica w dzielnicy Wola w rejonie Czyste i Młynów, biegnąca w relacji północ-południe od Kasprzaka do Obozowej, o długości 1 800 metrów. Odbywa się nią ruch autobusowy.
Historia
Droga w tym miejscu została wytyczona w XIX wieku, a gdzieś w jej rejonie swoje źródła miała rzeczka Drna. W 1916 roku ulicę włączono w granice Warszawy, a fragment na północ od Wolskiej nazywany był Młynarska Tylna – nazwa ta pojawia się po raz ostatni na mapie z 1916 roku[1]. Pierwotnie ulica Płocka przebiegała inaczej niż współcześnie – na całej długości biegła w linii prostej, a więc przed skrzyżowaniem z Górczewską nie skręcała na północny-wschód, lecz biegła dalej, mijając kamienicę nr 41 od strony zachodniej. Dalej mijała ulice Żytnią, Długosza, Gostyńską, Zawiszy do skrzyżowania z Opawską i Kruświcką, która prowadziła do Obozowej. Do zachodniej pierzei ulicy należał kiedyś także dom o współczesnym adresie Zawiszy 7a.
28 listopada 1948 ulicą Płocką puszczono pierwszy autobus linii 109. Podczas budowy osiedla Młynów przebudowano odcinek na północ od Górczewskiej, tak by mijał kamienicę nr 41 od wschodu, a następnie skierował się ku Obozowej. Temu odcinkowi 8 czerwca 1961 nadano imię pierwszego premiera Demokratycznej Republiki Konga, Patrice'a Lumumby. Współczesną nazwę przywrócono 29 czerwca 1993 roku. W połowie 2013 roku oficjalnie zaproponowano do realizacji trasę tramwajową wzdłuż ul. Płockiej od ul. Obozowej do ul. Wolskiej, również z wariantem do ul. Krzyżanowskiego i Warszawy Zachodniej – celowość budowy będzie badana przez specjalistów.
Historia
Droga w tym miejscu została wytyczona w XIX wieku, a gdzieś w jej rejonie swoje źródła miała rzeczka Drna. W 1916 roku ulicę włączono w granice Warszawy, a fragment na północ od Wolskiej nazywany był Młynarska Tylna – nazwa ta pojawia się po raz ostatni na mapie z 1916 roku[1]. Pierwotnie ulica Płocka przebiegała inaczej niż współcześnie – na całej długości biegła w linii prostej, a więc przed skrzyżowaniem z Górczewską nie skręcała na północny-wschód, lecz biegła dalej, mijając kamienicę nr 41 od strony zachodniej. Dalej mijała ulice Żytnią, Długosza, Gostyńską, Zawiszy do skrzyżowania z Opawską i Kruświcką, która prowadziła do Obozowej. Do zachodniej pierzei ulicy należał kiedyś także dom o współczesnym adresie Zawiszy 7a.
28 listopada 1948 ulicą Płocką puszczono pierwszy autobus linii 109. Podczas budowy osiedla Młynów przebudowano odcinek na północ od Górczewskiej, tak by mijał kamienicę nr 41 od wschodu, a następnie skierował się ku Obozowej. Temu odcinkowi 8 czerwca 1961 nadano imię pierwszego premiera Demokratycznej Republiki Konga, Patrice'a Lumumby. Współczesną nazwę przywrócono 29 czerwca 1993 roku. W połowie 2013 roku oficjalnie zaproponowano do realizacji trasę tramwajową wzdłuż ul. Płockiej od ul. Obozowej do ul. Wolskiej, również z wariantem do ul. Krzyżanowskiego i Warszawy Zachodniej – celowość budowy będzie badana przez specjalistów.