Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Lata 1780-1790 , Rycina oryginalnej zabudowy dworku i jego otoczenia, z XVIII w.
Dworek Laszczyków widoczny w głębi, Dom Wicedziekana przy ulicy.
Z zasobów Muzeum Wsi Kieleckiej.
do Robert Cze: Ja nie mam uprawnień do podmieniania zdjęć - to po pierwsze. A po drugie, pod moim nie ma żadnego komentarza, więc nie żal go. Na tej rycinie są dwa bardzo ważne domy (Wicedziekana i Laszczyków), więc istotne jest, aby miała podwójne przypisanie.
Dworek Laszczyków – jeden z najcenniejszych zabytków Kielc znajdujący się na południowym stoku Wzgórza Zamkowego przy ulicy Jana Pawła II. Jest to ostatni drewniany budynek tego typu w mieście, a jego historia sięga ponad 200 lat wstecz.
Budowniczym obiektu jest Jakub Jaworski, ostatni starosta biskupi, który, zgodnie z zawartą 7 marca 1788 r. umową z dziekanem Kolegiaty Kieleckiej – ks. Jerzym Dobrzańskim, wydzierżawił teren i wzniósł dworek wraz z budynkami gospodarczymi.
Obiekt postawiono z modrzewia na kamienno-ceglanym podmurowaniu i przykryto wysokim czterospadowym dachem łamanym pokrytym pojedynczym gontem. Przed frontem budynku znajdował się prowadzący do ciemnej sieni ganek. Od strony ogrodu do budynku przylegały dwa kamienne lamusy. Wewnątrz budowli znajdowały się cztery pokoje. Obok głównego budynku (który jako jedyny pozostał), w części południowo-wschodniej znajdowała się oficyna mieszkalna o podobnych gabarytach, a po stronie zachodniej mieścił się chlewik oraz dwie kloaki i drwalnia. W północno-wschodnim narożniku stały wozownia, stajenka i komórka. Na terenie posesji znajdował się także ogród owocowy. Przed wejściem do głównego budynku zlokalizowana była studnia, która została zasypana, gdy w okresie powojennym doprowadzono bieżącą wodę i gaz oraz skanalizowano obiekt.
Obecny wygląd budynku jest wynikiem remontów i przebudów prowadzonych w XIX , XX oraz XXI wieku. Aktualnie wnętrza dworu zostały przeznaczone na cele wystawiennicze.
Jacek Pycia, Nad Silnicą, wydanie III z 1938 roku:
"Na placu dziekana było cztery posesje z domkami: dom dziekana odsunięty od drogi, domek wikariusza wicedziekana od 1727 r. należący do dziekana, dom kanonii głębockiej i domek Jaworskich. Ostatnim dziekanem tego domu był X Hołowczyc arcybiskup warszawski.
W 1820 r. domki dziekana i wicedziekana były zdezelowane, wskutek czego obrócone na fundusz kanonii tumlińskiej.
Wkrótce te domki modrzewiowe odrestaurowano. Dom dziekana z lamusem murowanym i sklepionym i gankiem przy wejściu. Tu mieszka X Juszyński prałat wiślicki oficjał konsystorza kieleckiego i tu mieści się konsystorz foralny kielecki od 1821 do 1840 r.
W 1839 r. domek Jaworskich wskutek ich śmierci przechodzi do kapituły.
W 1840 r. domki dziekana, wicedziekana i Jaworskich kapituła wydzierżawia osobom świeckim. W 1848 r. mieszka tu Kwiatkowska i zalega z czynszami.
W 1865 roku rząd konfiskuje wszystkie dzierżawy, domy, place należące do kapituły. Od rządu nabywają je dzierżawcy: Lewandowscy domki dziekana i wicedziekana z ogrodem, a Batogowscy dom po Jaworskich z ogrodem.
Od Lewandowskich oba domki przechodzą do Laszczyków, którzy już po wojnie rozbierają dawny domek wicedziekana od ulicy."