Była 16.30. Za wcześnie zajechałem do kolesi na Emilii Plater. Coś zaświtało, że tu w pobliżu stawiają nowe mosty. Światło było marne, ale znalazłem na urządzeniu, że będzie szło nad Wrockiem do 16.55. Miałem przy sobie małpkę soniaka, a w bagażniku coś większego.
Zostawiłem autko w jedynym wolnym miejscu, w zmasakrowanym trawniku i ruszyłem w Smętną.
Nigdy na Smętnej nie byłem, trzeba sfocić, bo nie wiadomo czy u nas cokolwiek jest

Nagle pojawia się cmentarz, cykam, ale światło marne

Robię jeszcze jedno, bo pojawia się facet, który dopełnia obraz

Wyciągniętym krokiem ruszam dalej w Smętną, ale zaczynam wątpić, czy dojdę do Mostów Chrobrego, bo ulica jak strzelił, długa, a słońce marnieje coraz bardziej. Nie mam statywu...
Zagaduję kobietę z pieskiem czy nie zna skróciku?
- Nie, trzeba iść cały czas prosto.
- I skręcić w lewo?
- Nie, w prawo. Tam widać budowę mostów.
Skąd wiedziała, że ja drałuję na mosty? Mniejsza z tym, facetka jest przemiła i da się wyczuć, że chce pogadać, ale ja mam po lewej gasnącą gwiazdę, która jest mi niezbędna!
Rozstajemy się z uśmiechem i walę w długą.
Niespodziewanie natykam się na intrygujący obiekt

Być może i tego na fp nie ma, a jednak jest, bo atom tu był :)
Docieram do mostów i nareszcie focę.
Eh, już drogi powrotnej nie będę opisywał.
Taka historia.
Dedykuję temu facetowi, który się uśmiecha do mnie i punktualnemu światłu w drzewach :)