starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie Katowice Śródmieście ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Kościuszki 41

9 lutego 2023 , Kościuszki 41

Skomentuj zdjęcie
Eugeniusz S.
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 4 miesiące 3 dni
Dodane: 15 lutego 2023, godz. 8:30:00
Autor zdjęcia: Eugeniusz S.
Rozmiar: 2400px x 1664px
Aparat: Canon EOS 700D
1 / 200sƒ / 11ISO 10010mm
1 pobranie
209 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Eugeniusz S.
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościuszki 41
więcej zdjęć (17)
Architekt: Robert Czieslik
Zbudowano: 1893
Kamienica mieszkalno-usługowa przy ul. Kościuszki 41 w Katowicach – budynek znajdujący się w Śródmieściu Katowic, na skrzyżowaniu ulicy PCK z ulicą Tadeusza Kościuszki (dawniej Beatestraße).
Historia:
Obiekt pochodzi z 1893 roku. Architektem budynku był Robert Czieslik, natomiast inwestorem – Eduard Bugla. Budynek do 1908 roku funkcjonował pod adresem Beatestraße 45, w latach 1909-1922 jako Beatestraße 41, natomiast w latach 1939 - 1945 jako Höferstraße 41. Właścicielami kamienicy byli między innymi: w latach 1893 - 1896 – Eduard Bugla, 1897 - 1908 – Karolina i Johann Czyrski, mistrz ślusarski, 1908 – 1912 – Josef Ginschel (radca miejski) oraz Handwerkerbank zu Kattowitz, w roku 1913 – Gintschel, mistrz krawiecki, w latach 1913 - 1935 – Piotr Kubaiński, pochodzący z Żor przedsiębiorca budowlany, właściciel firmy z siedzibą w Katowicach przy ul. Kościelnej 2, natomiast w roku 1935- Łucja Kubaińska, wówczas zamieszkująca kamienicę przy ul. Kościelnej 2 w Katowicach.
Dane statystyczne:
Mieszkańcy:
1897 – 16 zameldowanych osób (6 robotników, 6 rzemieślników, 2 urzędników kolejowych, 1 woźnica, 1 goniec, 1 ogrodnik);
1899 – 25 osób (7 robotników, 8 rzemieślników, 3 wdowy, 1 inwalida, 1 ogrodnik, 1 urzędnik, 1 przedsiębiorca, 2 handlowców, 1 bez przynależności do stanu zawodowego);
1903 (podział nieruchomości zabudowanych na dom nr 45 i 45a – w sumie 27 osób (10 robotników, 10 rzemieślników, 2 wdowy, 1 woźnica, 2 urzędników kolejowych, 1 przedsiębiorca, 1 inwalida, 1 wyższy urzędnik, 1 handlowiec, 1 emerytowany urzędnik);
1914 – 8 osób (2 wdowy, 1 restaurator, 2 urzędników pocztowych, 1 przedsiębiorca, 1 handlarz, 1 rzemieślnik);
1935/1936 – 7 osób (4 urzędników, 1 ogrodnik, 1 kupiec, 1 bez przynależności do stanu zawodowego).
Architektura:
Pierwotnie trzykondygnacyjna kamienica z poddaszem użytkowym i sutereną. Nadbudowane III piętro z 6-pokojowym mieszkaniem dla właściciela. Budynek mieszkalny połączony z budynkiem gospodarczym.
Zmiany budowlane oraz działalność gospodarcza:
1893 – Budowa budynku gospodarczego na terenie działki (arch. Czieślik);
1901 - 1905 – Piekarnia w suterenie od frontu;
1906 – Wytwórnia wędlin i sklep rzeźniczy w suterenie od frontu;
1923 – Projekt nadbudowy piętra w budynku (niezrealizowany);
1935 – Nadbudowa piętra (wyk. Jerzy Kubaiński);
1933 - 1935 – Mleczarnia (wł. Jerzy Knittel);
1935/1936 – Zakład krawiecki Orażewski;
1935/1936 – Skład spożywczy;
1935/1936 – Zakład krawiecki Bernstein & Seeman;
1935/1936 – Siedziba Zarządu Okręgowego Z.K.P.O (Zespół Katolickich Placówek Oświatowych ?);
1937 – Mleczarnia (wł. Róża Szczepanikowa);
1950 – Artystyczne Roboty Ręczne (wł. A. Szymańska).

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
więcej zdjęć (3018)
Dawniej: Beate Strasse, Höferstraße
Jedna z najważniejszych i najdłuższych arterii komunikacyjnych Katowic. Biegnie przez dzielnice: Śródmieście, Brynów-Osiedle Zgrzebnioka, Piotrowice-Ochojec do Mikołowa (zmiana nazwy na ul. Katowicką).

Historia
Przebieg ulicy Kościuszki na odcinku od obecnego Parku Kościuszki do centrum Katowic został wytyczony na początku XIX wieku. Pierwotnie była to droga którą transportowano węgiel wydobyty w Kopalni Beate do linii kolejowej. Z czasem wzdłuż drogi powstały kamienice i inne budynki. Przejściowo w okresie II wojny światowej ulica nosiła imię Karla Hoefera, głównodowodzącego wojsk niemieckich walczących z powstańcami śląskimi. Po wojnie ulicę wydłużono aż po granicę z Mikołowem.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]