Puchar Gordona Bennetta – Międzynarodowe Zawody Balonów Wolnych. Po raz pierwszy zostały zorganizowane przez Amerykanina, wydawcę, milionera i entuzjastę sportów ekstremalnych Jamesa Gordona Bennetta w 1906 w Paryżu. Od tego czasu odbywały się co roku w kraju, którego załoga zwyciężyła w ostatnich zawodach. Po przerwie spowodowanej I wojną światową, zawody były prowadzone corocznie do wybuchu II wojny światowej. W 1939 organizatorem kolejnych była Polska. Zawody miały się odbyć 3 września we Lwowie, lecz wybuch wojny uniemożliwił ich przeprowadzenie. Po wojnie zawody zostały wznowione dopiero w 1983. Zwycięzcą pierwszych zawodów zorganizowanych w 1906 w Paryżu był Amerykanin Frank Purdy Lahm, który wraz z Henrym Hersey’em przeleciał 641 km do północno-wschodniego wybrzeża Anglii. Najdłużej utrzymywał się rekord ustanowiony podczas zawodów zorganizowanych w 1912 w Stuttgarcie. Balon z załogą francuską Maurice Bienaimé i René Rumpelmayer przeleciał wówczas 2191,00 km, docierając w okolice Riazania w Rosji. Dopiero w 2005 podczas zawodów w Albuquerque belgijska załoga Robert Berben i Benoît Siméons pobiła dotychczasowy rekord, przelatując balonem 3400,39 km do St. Michel de Squatec koło Quebec w Kanadzie. W 1908 szwajcarska załoga Theodor Schaeck i Emil Messner ustanowiła rekord czasu lotu balonem 73 h. Rekord ten został pobity dopiero w 1995 przez załogę niemiecką Wilhelm Eimers i Bernd Landsmann, która uzyskała czas 92:11 h. W okresie międzywojennym Puchar Gordona Bennetta zdobywały na własność ekipy trzech państw: pierwszy w 1924 – Belgia dzięki sukcesom Ernesta Demuytera, następne dwukrotnie Stany Zjednoczone, wreszcie w 1935 Polska. Po wojnie dwukrotnie zdobyła puchar na własność ekipa Austrii (1987 i 1990) oraz raz – Francji (2003). Utarł się zwyczaj, że zdobywca Pucharu fundował następny i zawody były kontynuowane. Podczas Międzynarodowych Zawodów Balonów Wolnych ekipa Polska pięciokrotnie (1933, 1934, 1935, 1938 i 1983) zdobyła Puchar Gordona Bennetta. Trzecie z rzędu zwycięstwo sprawiło, że w 1935 Polska otrzymała puchar ten na własność.
(za wikipedia)



Zawody balonowe o puchar Gordon – Bennetta w Polsce.

W 24 – tych międzynarodowych zawodach balonów wolnych o puchar Gordon – Bennetta, organizowanych w 1936r. przez Polskę jako zwycięzcę zawodów w 1935r., wzięło udział 5 państw z 10 balonami, mianowicie: Belgia (2 balony), Francja (1), Niemcy (3), Szwajcaria (1) oraz Polska (3). (...) Polskę w zawodach reprezentowali: kpt. Zbigniew Burzyński i kpt. Franciszek Hynek i inż. Franciszek Janik na balonie „Warszawa II”, na którym w 1935r. Kpt. Burzyński zajął I miejsce, oraz kpt. Antoni Janusz i por. Stanisław Brenek na balonie „L.O.P.P.”. Start do zawodów nastąpił 30 VIII na lotnisku mokotowskim w Warszawie, w obecności prezydenta R.P., rządu i korpusu dyplomatycznego. Po starcie balony niesione silnym wiatrem poszybowały w kierunku północnym – wschodnim, nad ZSRR, z szybkością dochodzącą do 60 km na godz. Najdłużej utrzymywał się w powietrzu i zarazem najdłuższą przestrzeń przebył balon belgijski „Belgica” z załogą: Ernest Demuyter i Piotr Hoffmans. Balon ten wylądował w okolicy Szenkurska na południe od Archangielska, osiągając odległość 1715,8 km w linii powietrznej od Warszawy i zdobył puchar Gordon – Bennetta dla Belgii. Było to już piąte zwycięstwo belgijskiego areonauty w zawodach, w których bierze on udział od 1912r. (po raz pierwszy zawody o puchar Gordon – Bennetta rozegrane zostały w 1906r.). Drugie miejsce zajął balon polski „L.O.P.P.” z kpt. Januszem i por. Brenkiem, osiągając odległość 1534,28 km, (lądował w pobliżu brzegów morza Białego w rejonie Onegi). Trzecie miejsce zajął balon szwajcarski „Zürich III” z załogą: Eryk Tilgenkamp i Maurice Bosch, przebywając 1518,4 km (...).


(Kalendarz MKKO 1937)