Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
do mamik: Owszem ale nie w tym miejscu jak foto lecz po drugiej stronie czyli tam gdzie czołg stał uprzednio. Dokładnie urnę z prochami umieszczono na Westerplatte 1 września 1971 roku.
do Jarosław Dubowski: Obstawiam, że niezbyt pasował do realiów historycznych. Primo radziecki, a secundo nie z tych lat. No chyba, że walczyli tu również w 1945.
do arkadoo: Lekka przesada. Został wpierw usunięty, z miejsca mu nie należnego. Przygotowano mu nowy cokół z upamiętnieniem 1 Brygady Pancernej za zgodą wielu czynników, był w remoncie i kilka lat go tutaj nie było. Wrócił odświeżony i nikomu już raczej nie wadził. Czemu Budyń go opchnął ???, należy pytać się jego bezpośrednio.
Oki, trochę pogrzebałem w temacie i było tak.
Wpierw sprostowanie, to nie była decyzja władz Gdańska ani też Adamowicza, reszta poniżej. Działająca w Trójmieście Trójmiejska Grupa Historyczno-Rekonstrukcyjna, na wieść o tym iż czołg z Westerplatte może mieć jakieś kłopoty,. wystąpiła o przekazanie obiektów ich władanie celem zamontowania silnika od T-55 i udziału tego eksponatu w widowiskach rekonstrukcji bitew etc. Zgody nie dostali a w zamian za to zapewnienie że: W dniu 31 stycznia 2006 r.. odbyło się spotkanie komisji ds. pomników i tablic. Komisja po zasięgnięciu opinii Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, Miejskiego Konserwatora Zarządu Dróg i Zieleni, Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, Komisji Kultury Rady Miasta Gdańska, podjęła decyzję o pozostawieniu czołgu T34/76 na dotychczasowym miejscu na Westerplatte........ po czym w dniu 28 września 2007 rolu, czołg został wywieziony do muzeum w Drzonowie w woj. lubuskim, decyzją Mariana Kwapińskiego, woj. konserwatora zabytków.
Westerplatte – półwysep w Gdańsku, przy ujściu Martwej Wisły. W latach 1926-39 na terenie półwyspu funkcjonowała Wojskowa Składnica Tranzytowa, której obrona we wrześniu 1939 stała się jednym z najbardziej znanych symboli polskiego oporu przeciw hitlerowcom.
Historia
W maju 1734 wylądował tu 2,5 tysięczny francuski korpus interwencyjny hrabiego Ludwika de Plélo (który sam tam zginął) próbujący przełamać oblężenie Gdańska przez Rosjan w czasie wojny o sukcesję polską.
14 marca 1924 roku Rada Ligi Narodów przyznała Polsce teren na półwyspie Westerplatte, u ujścia kanału portowego do morza, naprzeciw przedmieścia Nowy Port. 31 października 1925 roku obszar na terenie Wolnego Miasta Gdańska na półwyspie Westerplatte został oficjalnie przekazany w bezterminowe i bezpłatne użytkowanie Polsce.
7 grudnia 1925 roku Liga Narodów przyznała Polsce prawo do utrzymania straży wojskowej na Westerplatte i już dnia 18 stycznia 1926 roku o godz. 14.00 przybył na trałowcu ORP Mewa pierwszy oddział i rozpoczął pełnienie służby wartowniczej. W latach 1926-39 na terenie półwyspu funkcjonowała Wojskowa Składnica Tranzytowa.
25 sierpnia 1939 roku przybył do Gdańska z rzekomo kurtuazyjną wizytą niemiecki pancernik szkoleniowy Schleswig-Holstein (w rzeczywistości dobrze uzbrojony okręt przygotowany do ataku na Westerplatte). W dniach 1-7 września 1939 miała miejsce obrona półwyspu przez Polaków pod dowództwem mjr. Henryka Sucharskiego (od 2 do 7 września dowodził zastępca kpt. Franciszek Dąbrowski). W trakcie tych walk jedynie źródła niemieckie podają o ataku żywych torped na stanowiska ostrzeliwujące Westerplatte z Nowego Portu, garnizon walczył samotnie i w okrążeniu wobec przeważających sił wroga. Po kapitulacji już 10 października 1939 roku hitlerowcy przewieźli na Westerplatte polskich więźniów w celu uporządkowania terenu po walkach.
W marcu 1940 formalnie utworzono na Westerplatte podobóz (Abteilung Aussenstelle) obozu koncentracyjnego w Stutthofie. Jego komendantami byli: SS-Hauptsturmführer Franz Christoffel, SS-Untersturmführer Paul Ehle i SS-Untersturmführer Kurt Mathesius. W maju 1941 zakończono prace rozbiórkowe na Westerplatte (rozebranie koszar) przez ostatnią grupę więźniów i rozwiązano obóz.
Po wojnie jesienią 1946 rozpoczęto rozminowywania terenu półwyspu. W tymże roku na miejscu Wartowni nr 5 ustawiono krzyż i tablicę z nazwiskami poległych tworząc symboliczny cmentarz poległych.
2 lipca 1962 roku krzyż usunięto i postawiono na jego miejscu czołg T-34 z 1945.
W kolejnych latach poszerzano tor wodny w Kanale Portowym kosztem półwyspu. Z urobku ziemnego uformowano wysoki kopiec, na którym powstał Pomnik Obrońców Wybrzeża, odsłonięty 9 października 1966 roku. Ma on 25 metrów wysokości (nie licząc podstawy, którą jest 20-metrowy kopiec). Pomnik ten swoim kształtem przypomina wyszczerbiony bagnet wbity w ziemię.
W związku z rozbudową portu komunistyczne władze planowały wysadzenie w powietrze dawnej Wartowni nr 1, by przeprowadzić w jej miejscu tor kolejowy. Dzięki zaangażowaniu miłośników historii i zabytków, w 1967 zrealizowano operację przesunięcia ważącego ok. 500 ton zabytku o 78 m w głąb półwyspu, dzięki czemu zachował się on do dziś.
12 czerwca 1987 roku pod Pomnikiem Obrońców Wybrzeża papież Jan Paweł II spotkał się z 38 westerplatczykami i z młodzieżą.