Neorenesansowy pałac powstał tu w 1866 r. z inicjatywy Dorotheusa von Rotkirch und Trach, w miejscu starszego dworu o konstrukcji szkieletowej. Jest to budynek dwuskrzydłowy, na planie zbliżonym do „L”, z wieżą i przejazdem bramnym od zachodu oraz niższą, obszerną arkadową loggią od wschodu, dwukondygnacyjny, z bogatym detalem architektonicznym. Po 1945 r. rezydencja ulegała stopniowemu zniszczeniu, a od końca XX w. poddawana jest odbudowie. Za pałacem, od wschodu, sytuuje się rozległy folwark. Wokół, głównie od zachodu i południa, rozciąga się park krajobrazowy z trzeciej ćwierci XIX w., powstały poprzez adaptację i częściowe przekształcenie dawnych podmokłych łąk. Miał on dwa stawy, gęstą sieć nieregularnych ścieżek, dominował w nim leśny charakter. Większe polany znajdowały się przy pałacu oraz w części zachodniej i południowo-zachodniej. W północnej części znajdował się długi ogród warzywny. W początku XX w. liściasty drzewostan wzbogacono o gatunki iglaste, wzniesiono też przy ogrodzie warzywnym domek ogrodnika, wykorzystywany także jako oranżeria.

Za szlakikulturowe.pl