Stara Brama Lwowska wzniesiona została wg proj. Bernarda Morando w stylu manierystycznym po 1597 ( prawdopodobnie w 1599 spisano umowę na budowę) wg proj. B. Moranda. Jako główna brama miasta miała być początkowo bardziej okazała od pozostałych, a więc trójprzelotowa, z bocznymi przejściami dla pieszych. Ostatecznie zrealizowano jednoprzelotową, bardzo podobną do Bramy Lubelskiej ( Starej ).
W zwieńczeniu płaskorzeźba przedstawiająca św. Tomasza Apostoła (patrona miasta) klęczącego przed Chrystusem, po bokach kartusze herbowe rodu Zamoyskich. Poniżej łacińska inskrypcja :\"Zwycięzco grzechu, piekła i śmierci odeprzyj wściekłe ataki wszystkich nieprzyjaciół\". W ścianach bocznych ukośne otwory strzelnicze do prowadzenia ognia czy obserwacji z przyległych kazamat. Podobnie jak Stara Brama Lubelska, Stara Brama Lwowska również została zamurowana podczas rozbudowy umocnień miasta w I poł. XIX wieku (1821). Po przebudowie w kazamaty wyznaczono tu również więzienie, w którym od października roku 1824 do listopada w roku 1825 przetrzymywano w niewoli Waleriana Łukasińskiego, co upamiętniają tablica i płaskorzeźba umieszczone na kurtynie dobudowanej do sąsiedniego nadszańca. Ponowne przejście przez tę bramę udostępniono dopiero przed II wojną światową, dokonano także jej przebudowy pod koniec lat 70. minionego stulecia, dzięki czemu piesi mają możliwość przejścia pod jednym z cennych zamojskich zabytków. Brama ta jest bardzo podobna do Starej Bramy Lubelskiej; odznacza się trójkątnym szczytem oraz płaskorzeźbami (po stronie wschodniej), z których największa, umieszczona pośrodku, przedstawia św. Tomasza Apostoła klękającego przy Zmartwychwstałym Jezusie, oraz dwa kartusze z herbem Zamoyskich po bokach. Pod nimi dwie inskrypcje z napisami w języku łacińskim. Na bocznych ścianach w przejściu przez bramę znajdują się niewielkie otwory strzelnicze.

Klasztorny zespół pobonifraterski na tzw. Podkarpiu, w sąsiedztwie kościoła franciszkanów w pobliżu Starej Bramy Lwowskiej. Bonifratrów do Zamościa sprowadził w 1649 r biskup Mikołaj Świrski, sufragan chełmski. W 1660 r położono kamień węgielny pod drewniany kościół i klasztor. W latach 1756-73 z fundacji Jana Jakuba Zamoyskiego wg proj. Jerzego de Kawe wybudowano murowany klasztor na planie trapezowym, oraz kościół św. Krzyża. Szpital dla 30 osób mieścił się w części południowej. Bonifratrzy swoje obowiązki wykonywali wewnątrz murów klasztornych i w domach prywatnych. Ponieważ w ówczesnych czasach szpitale były właściwie przytułkami, to szpital bonifratrów był jedynym który zapewniał opiekę nad chorymi. Leczyli wszystkich cierpiących, nie pytając o wyznanie czy narodowość. Zakon bonifratrów w Zamościu podzielił los innych zakonów za czasów zaboru austriackiego. Bonifratrzy łac. Frates misericordie b. Joannie de Deo - bracia miłosierdzia, katolicki zakon szpitalny. Założony przez Jana Bożego jako wspólnota świeckich w 1450 r w Hiszpanii. W 1572 r papież Pius V zatwierdził regułę zakonu wzorowaną na regule św. Augustyna. Od 1586 r. bracia dodatkowo składają śluby troski o chorych. Leczą ziołami, prowadzą apteki i szpitale dla chorych psychicznie. Pierwszy klasztor bonifratrów w Polsce powstał w Krakowie w 1609 r. z wdzięczności dla bonifratry Gabriela Ferrara, który przybył z Wiednia aby ratować zdrowie Zygmunta III Wazy.
Budynek murowany z cegieł i kamieni wapiennych. Sklepienie kolebkowo-krzyżowe i kolebkowo-lunetowe na parterze, w piwnicach oraz krużgankach. Konstrukcja dachowa drewniana krokwiowo-kleszczowa, dach kryty blachą stalową ocynkowaną. Okna ościeżnicowe, dwuskrzydłowe, sześciokwaterowe oraz czterokwaterowe w lukarnach. Drzwi jedno i dwuskrzydłowe, płycinowe. Klasztor wybudowany jest na planie nieregularnego czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Układ wnętrza jedno- i dwutraktowy- skrzydło zachodnie, w południowo-wschodnim narożniku poważnie zniekształcony. Od strony dziedzińca w skrzydle północnym, zachodnim i południowym arkadowe krużganki. Bryła budynku dwukondygnacyjna, podpiwniczona, nakryta dachem dwuspadowym nad skrzydłami i czterospadowym nad dawnym kościołem. W połaciach dachowych znajdują się lukarny. Układ wnętrza zasadniczo jest zachowany, bez poważniejszych przekształceń, zatarty częściowo przez wprowadzenie nowych ścianek działowych w większych pomieszczeniach oraz w celu wydzielenia kuchni i łazienek. Dobrze zachowane krużganki i korytarze. Dawny kościół czytelny w obrębie murów magistralnych i układzie nawowym. Nie jest zachowany pierwotny wystrój wnętrz. Za

Ulica ta powstała około 1822 roku i określano ją jako Trakt Lwowski (biegnący na wschód, w kierunku Lwowa, stąd ta nazwa). Z tym związane było wytyczenie w tym roku Nowej Osady, przez którą trakt ten przebiegał (przecinając w ten sposób Nowy Rynek powstały jako jej centrum), na co wpłynęła przeprowadzona wówczas modernizacja zamojskiej twierdzy.
W 1913 roku posadzono przy niej drzewa i ustawiono ławki, a w I poł. lat 60. ulica ta została gruntownie zmodernizowana. Za wikipedia